GÖZDE GERİ DÖNÜŞÜM -  GERİ DÖNÜŞÜM LİSANSLI FİRMA ... İLETİŞİM - 0 532 767 03 48

Radyografik muayene filmi

Bilimsel Temeli

Yüksek enerjili elektromanyetik dalgalar (ışınım) pek çok malzemeye nüfuz edebilirler. Belli bir malzemeye nüfuz eden ışınım malzemenin diğer tarafına konan ışınıma duyarlı filmleri de etkileyebilir. Bu filmler daha sonra banyo işlemine tabi tutulduklarında ışınımın içinden geçtiği malzemenin iç kısmının görüntüsü ortaya çıkar. Bu görüntü malzeme içindeki boşluklar veya kalınlık / yoğunluk değişiklikleri nedeniyle oluşur. Malzemenin içinin bu şekilde görüntülenmesi Radyografi olarak adlandırılır. Eğer malzemenin arka tarafına film yerine bir dedektör konup malzemeden geçen ışınım toplanarak bir monitöre aktarılırsa bu teknik te Radyoskopi olarak adlandırılır.

Uygulama Alanları

Metalik veya metalik olmayan bütün malzemelerde beklenen hacimsel ve yüzey hatalarının tespiti için kullanılabilir.

Sınırlamalar

Muayene parçasının kalınlığı kullanılacak ışınım kaynağının cinsine bağlı olarak belli değerleri aşamaz. Çeşitli ışınım kaynakları için uygun malzeme kalınlık aralıkları uygulama standardlarında verilmiştir. Kalınlık sınırlaması dışında her türlü malzemeye uygulanabilir. Operatörün eğitimi ve tecrübesi çok önemlidir. Muayene parçasının her iki yüzeyine de ulaşılabilir olması gerekir. Muayene için kullanılacak donanım diğer metotlara kıyasla daha pahalıdır. En çok da radyasyon güvenliği konusunda dikkatli çalışma gerektirir.

Uygulama

Radyografik muayene için çeşitli ışınım kaynakları kullanılabilir. Bu kaynaklar X-ışını tüpleri veya Gama ışını üreten izotoplar olabilir. Endüstriyel radyografide kullanılan X-ışını enerji aralığı genellikle 50 kV -350 kV arasındadır. Işınlama enerjisi ışınlanacak malzemenin cinsine ve kalınlığına bağlı olarak değişir. En çok bilinen ve kullanılan gama kaynakları ise Ir 192, Co 60'tır. Bunlardan başka Se 75, Yb 169 Tm 170 gibi izotoplar da endüstriyel radyografi alanında kullanılmaktadır.

Muayenelerin sağlıklı ve güvenilir sonuçlar verebilmesi için standartlara göre yapılması gerekir. Bu standartlar malzeme cinsine ve/veya ürün türüne göre hazırlanmıştır. Ayrıca muayenenin yapılışına yönelik uygulama standartları ile kabul seviyelerinin verildiği uygulama standartları vardır. Muayene parçasının özelliklerine göre uygun standartlar belirlenerek muayene yapılır.

 

Radyografik muayene filmi atıkları tarafımızdan satın alınmaktadır. Bir diğer ismi ile Tahribatsız muayene filmi alımı yapılmaktadır.

ÇEVRE İZİN VE LİSANS YÖNETMELİĞİ

ÇEVRE İZİN VE LİSANS YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar


Amaç
MADDE 1 – (1)Bu Yönetmeliğin amacı, 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca alınması gereken Çevre İzin ve Lisansı sürecinde uyulacak usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Ek-1 ve Ek-2 listesinde yer alan faaliyet ve tesisler ile ilgili olarak, alınması gereken izin ve lisanslara ilişkin tüm iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 2872 sayılı Çevre Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Alıcı Ortam: Hava, su, toprak ortamları ile bu ortamlara ilişkin ekosistemleri,
b) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,
c) Çevre danışmanlık firması: Çevre yönetimi hizmeti vermesi için Bakanlık tarafından belgelendirilen tüzel kişiyi,
ç) Çevre görevlisi: Faaliyetleri sonucu çevre kirliliğine neden olan ve/veya neden olabilecek ve Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi tesislerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık denetim programları düzenleyen, Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Yönetmeliği uyarınca ÇED Başvuru Dosyası, ÇED Raporu ve Proje TanıtIm Dosyası hazırlayan görevliyi,
d) Çevre izni: Çevre Kanunu uyarınca alınması gereken; Hava emisyonu, çevresel gürültü, atık su deşarjı, derin deniz deşarjı ve tehlikeli madde deşarjı konularından en az birini içeren izni,
e) Çevre izin belgesi: Alıcı ortamları korumak amacıyla ilgili mevzuat uyarınca işletmelere verilecek belgeyi,
f) Çevre izin ve lisans belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında verilecek çevre izin ve çevre lisanslarını kapsayan belgeyi,
g) Çevre lisansı: Atıkların toplanmasından bertarafına kadar Ek-3C’ de yer alan lisans konuları ile ilgili iş ve işlemlere ilişkin teknik yeterliliği,
ğ) Çevre yönetim birimi: Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe konulan düzenlemeler uyarınca denetime tâbi tesislerin faaliyetlerinin mevzuata uygunluğunu, alınan tedbirlerin etkili olarak uygulanıp uygulanmadığını değerlendiren, tesis içi yıllık denetim programları düzenleyen birimi,
h) Emisyon: Maddelerin, titreşimin, ısı veya gürültünün işletme veya tesiste yer alan bir veya birden fazla kaynaktan, alıcı ortama doğrudan veya dolaylı biçimde bırakılmasını,
ı) Entegre atık işleme tesisi: Bünyesinde birden fazla tesis bulunduran faaliyetleri,
i) Geçici Faaliyet Belgesi: İşletmelerin faaliyette bulunabilmeleri için çevre izni ve lisansı öncesi verilen belgeyi,
j) İşletme: Tesis/tesisler ve faaliyetlerin hukuki varlığını,
k) İşletmeci: Çevre izin ve lisans sürecine tabi olan işletmeyi, işleten ve/veyamülkiyet hakkına sahip, hukuki olarak sorumlu, gerçek veya tüzel kişiyi,
l) Tesis: Alıcı ortama emisyonu olan ve/veya atıkların toplanmasından bertarafına kadar gerçekleştirilen işlemlere ait ünitelerin bütününü,
m) Yetkili merci: Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler
Çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi işletmeler
MADDE 5 –(1) Bu Yönetmelik kapsamında çevre iznine veya çevre izin ve lisansına tabi işletmeler, çevresel etkilerine göre Ek-1 ve Ek-2 listelerinde sınıflandırılmıştır.
(2) Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmeler, faaliyette bulunabilmeleri için, öncelikle Geçici Faaliyet Belgesi almak zorundadır.
(3) Geçici Faaliyet Belgesi alan işletmeler belge tarihinden itibaren bir yıl içerisinde çevre izni veya çevre izin ve lisans belgesi almak zorundadır.
Çevre izni veya çevre izin ve lisansı belgesi vermeye yetkili merciler
MADDE 6 – (1) Ek-1 ve Ek-2 listesinde belirtilen işletmeler için geçici faaliyet belgesi ve/veya çevre izni veya çevre izin ve lisansı belgesi vermeye Bakanlık yetkilidir.
(2) Bakanlık, Ek-1ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmeler için geçici faaliyet belgesi ve/veya çevre izni veya çevre izin ve lisansı belgesi verme yetkisini Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerine devredebilir.
(3) Birden fazla tesisi olan işletmelerin çevre izni veya çevre izin ve lisansı işlemleri, işletme adına ve işletmede aynı adreste yer alan entegre tesislerin bütünü, değerlendirilerek yürütülür ve sonuçlandırılır. Bir işletme içinde Ek-1 ve Ek-2 listesine tabi faaliyet veya tesislerin birlikte bulunması halinde söz konusu müracaat Bakanlık tarafından değerlendirilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Çevre İzni veya Çevre İzin ve Lisansı Başvurusu ve Değerlendirilmesi
Çevre izni veya çevre izin ve lisansına başvuru
MADDE 7 – (1) Çevre izni veya çevre izin ve lisans başvurusu, Ek-1 listesinde yer alan işletmeler için çevre danışmanlık firmaları ya da çevre yönetim birimi tarafından, Ek-2 listesinde yer alan işletmeler için çevre danışmanlık firmaları, çevre yönetim birimi veya tesiste istihdam edilen çevre görevlisi, tarafından yapılır.
(2) Bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2 listelerinde yer alan işletmeler için çevre izni veya çevre izin ve lisansı başvurusu elektronik/mobil imza ile elektronik ortamda yetkili merciye yapılır.
(3) Bu Yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2’sinde belirtilen işletmelerin başvurularında Ek-3’te belirtilen bilgi, belge ve raporların sunulması zorunludur.
(4) Başvurunun yetkili mercilere sunulmasından başvurunun sonuçlanmasına kadar olan tüm süreçler ile bilgi, belge ve raporların doğruluğu, mevzuata uygunluğu ve doğacak hukuki sonuçlar konusunda işletmeci ve işlemlerin hizmet satın alımı yoluyla gerçekleştirilmesi durumunda yetkilendirilmiş çevre danışmanlık firması sorumludur.
(5) Yetkili merci tarafından elektronik ortamda yapılan bildirimler işletmeye tebliğ edilmiş kabul edilir.
(6) Aynı adreste bulunan ancak işletmecisi/tüzel kişiliği farklı olan işletmeler ayrı ayrı çevre izni veya çevre izin ve lisans belgesi almakla yükümlüdürler.
Geçici faaliyet başvurusunun değerlendirilmesi ve belgenin düzenlenmesi
MADDE 8 –(1) Geçici faaliyet belgesi başvurusu, EK-3A ve EK-3B’de belirtilen bilgi, belge ve raporlar ile birlikte yapılır. Başvuru yetkili merci tarafından otuz gün içerisinde incelenir.
(2) Söz konusu başvuruda herhangi bir bilgi, belge ve raporun eksik olması halinde, yetkili merci eksiklikleri başvuru sahibine bildirir. Bildirim tarihinden itibaren eksikliklerin altmış gün içinde tamamlanarak yetkili merciye gönderilmesi zorunludur. Bu süre içerisinde eksikliklerin tamamlanarak yetkili merciye gönderilmemesi veya başvurunun uygun bulunmaması durumunda Geçici Faaliyet Belgesi başvurusu reddedilir.
(3) Birinci fıkraya göre yapılan başvurunun, yetkili merci tarafından teknik esaslar çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucunda, yeterli çevresel tedbirlerin alındığının belirlenmesi halinde, işletmeye bir yıl süreli geçici faaliyet belgesi verilir.
Çevre izni veya çevre izin ve lisans başvurusunun değerlendirilmesi ve belgenin düzenlenmesi
MADDE 9 - (1) İşletmelerin, geçici faaliyet belgesi alınmasından itibaren en geç yüzseksen gün içerisinde EK-3C’de belirtilen bilgi, belge ve raporlar ile birlikte çevre izni veya çevre izin ve lisansına başvuru yapması zorunludur.
(2) Başvuru, yetkili merci tarafından seksen gün içerisinde değerlendirilir.
(3) Söz konusu başvuruda herhangi bir bilgi, belge ve raporun eksik olması halinde, bu eksiklikler başvuru sahibine bildirilir. Bildirim tarihinden itibaren eksikliklerin seksen gün içinde tamamlanarak yetkili merciye gönderilmesi zorunludur.
(4) Başvurunun yetkili merci tarafından teknik esaslar çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucunda bilgi ve belgelerle birlikte ölçüm, analiz sonuçları ve raporların uygun bulunması durumunda çevre izni veya çevre izin ve lisans belgesi düzenlenir.
Geçici faaliyet belgesi, çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi ve ekleri
MADDE 10 – (1) Geçici Faaliyet Belgesi, çevre izin veya çevre izin ve lisans belgeleri ve ekleri elektronik ortamda düzenlenir.
(2) Belge eklerinde, işletmenin ilgili mevzuatta öngörülen çalışma şartları ve diğer hususlar yer alır.
Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesinin geçerliliği ve yenilenmesi
MADDE 11 – (1)İşletmelere verilen çevre izni veya çevre izin ve lisansı, beş yıl süre ile geçerlidir.
İşletmeler beş yıllık süre dolmadan bu Yönetmelik kapsamında yeniden çevre izni veya çevre izin ve lisansı almak zorundadır.
(2) Aşağıdaki durumlarda çevre izni veya çevre izin ve lisans alma süreci yeniden başlatılır:
a)İşletmenin faaliyet yerinin değişmesi,
b)İşletmenin faaliyet konusunun değişmesi,
c)İşletmenin yakıtının ve/veya yakma sisteminin değişmesi,
ç) İşletmenin çevre izin veya çevre izin ve lisansı aldıktan sonra toplam üretim kapasitesinin en az 1/3 oranında artması,
d)İşletmenin yakma/anma ısıl gücünün en az 1/3 oranında artması.
3) İşletmede yapılan değişikliklerin çevresel açıdan iyileştirme yönünde olması veya ikinci fıkra kapsamı dışında kalan değişikliklerde bu duruma ilişkin bilgi, belge ve raporlarla birlikte başvurulur. Çevre izni veya çevre izin ve lisans alma sürecinin yeniden başlatılıp başlatılmayacağı, izni veren yetkili merci tarafından değerlendirilerek karara bağlanır.
(4) Entegre atık işleme tesislerinde bulunan tesislere ilave bir tesis eklenmesi halinde eklenecek tesis münferit olarak değerlendirilir ve çevre izin ve lisans belgesine eklenir.
(5) İşletmede ikinci fıkrada yer alan değişikliklerin Geçici Faaliyet Belgesi sürecinde gerçekleşmesi durumunda bir defaya mahsus olmak üzere Geçici Faaliyet Belgesi yenileme işlemi yapılır.
(6) Çevre izni veya Çevre izin ve lisans belgesi yenileme işlemleri, Çevre izni için her durumda, Çevre izin ve lisansı için ise mevcut lisans konuları ile ilgili herhangi bir değişiklik olmaması durumunda, bu yönetmeliğin dokuzuncu maddesi kapsamında yürütülür.
Çevre izni veya çevre izin ve lisans belgesi bulunan işletmenin sahibi veya unvanının değişmesi
MADDE 12 – (1) İşletmenin sahibi veya unvanının değişmesi durumunda, işletme sahibi değişikliğe ilişkin sicil gazetesi, kapasite raporu ve mevcut çevre izni veya çevre izin ve lisans koşullarına uyacağına dair taahhütname ile başvurur.
(2) Yetkili mercii tarafından yapılan değerlendirme sonucunda çevre izin veya çevre izin ve lisans sürecinin yeniden başlatılmasının gerekli görülmediği durumda, önceki geçerlilik süresi değişmemek kaydıyla belge yeniden düzenlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Geçici Faaliyet Belgesi, Çevre İzni veya Çevre İzin ve Lisans Belgesi İptalleri
Geçici Faaliyet Belgesinin iptali
MADDE 13 –(1) Dokuzuncu maddenin (1), (2) ve (3) fıkralarında belirlenen süreler içinde başvuru yapılmaması, eksikliklerin tamamlanarak gönderilmemesi veya başvurunun uygun bulunmaması durumlarında geçici faaliyet belgesi iptal edilir.
(2) Geçici faaliyet belgesi başvurusu reddedilen veya Geçici faaliyet belgesi iptal edilen işletmeler; bir defaya mahsus olmak üzere, başvuruda bulunulan her bir çevre izni veya çevre izin ve lisans konusu için on dokuzuncu madde uyarınca belirlenen belge bedeli kadar ödeme yaparak tekrar müracaatta bulunur.
(3) Bu işletmeler için izin süreci yeniden başlatılır. İşletme kendi adına yeni geçici faaliyet belgesi düzenlenene kadar faaliyette bulunamaz. Bu süreç sonunda da çevre izni veya çevre izin ve lisansını alamayan işletmelerin doksan gün süresince faaliyeti durdurulur.
Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesinin iptali
MADDE 14 – (1) İşletmenin çevre izni veya çevre izin ve lisans koşullarına aykırı iş ve işlemlerinin tespit edilmesi durumunda yetkili merci tarafından Çevre Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca idari nitelikteki cezalar uygulanır.
(2) Uygunsuzluğun düzeltilmesi için, işletmeye yetkili merci tarafından en fazla bir yıla kadar süre verilebilir.
(3) Çevre ve insan sağlığı yönünden tehlike yaratan faaliyetler nedeniyle işletmeye süre verilmemesi veya işletmeye verilen sürenin bitiminde uygunsuzluğun giderilmemesi halinde, yetkili merci tarafından çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi iptal edilir ve işletmenin faaliyeti, kısmen veya tamamen, süreli veya süresiz durdurulur.
(4) Yükümlülükleri doğrultusunda yapılacak belgelendirmelerde ve beyanlarında usulsüz ve gerçeğe aykırı bilgi ve belge düzenlendiği tespit edilen tesislerin çevre izin veya çevre izin ve lisans belgeleri iptal edilir.
Geçici Faaliyet Belgesi olmayan işletmeler
MADDE 15 – (1) Bu yönetmeliğin Ek-1 ve Ek-2 kapsamında yer alıp, Geçici Faaliyet Belgesi olmadan faaliyete başladığı tespit edilen işletmelere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ilgili hükümlerine göre idari nitelikte işlem tesis edilir.
(2) Bu işletmelere bir defaya mahsus süre verilebilir bu süre sonunda Geçici Faaliyet Belgesi alamayan işletmelerin faaliyeti durdurulur. Geçici Faaliyet Belgesi alınmadıkça durdurma kararı kaldırılmaz.
BEŞİNCİ BÖLÜM Diğer Hükümler
Askeri Tesisler
MADDE 16 – Askeri tesisler ile ilgili çevre izin veya çevre izin ve Lisans uygulamaları, ilgili kurumun görüşü alınarak Bakanlık tarafından belirlenir.
Çevre iznine tabi olmayan işletmeler
MADDE 17 – (1) EK-1 ve EK-2 listelerinde yer aldığı halde, yetkili merci tarafından yapılacak değerlendirme sonucunda alıcı ortama herhangi bir emisyonu olmadığı belirlenen işletmelere Çevre izin muafiyeti düzenlenebilmesi için işletmelerin yetkili mercie başvurmaları zorunludur.
(2) Kuruldukları yerde bir yıldan az faaliyet gösterecek geçici işletmeler, bulundukları İlin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne çalışma süreleri ile ilgili bildirimde bulunmaları halinde çevre izni kapsamı dışında değerlendirilir.
(3) EK-1 ve EK-2 listelerinde yer almayan işletmeler ile kuruldukları yerde bir yıldan az faaliyet gösterecek işletmeler ilgili mevzuatta belirlenen esas, hüküm ve sınır değerlere uymak zorundadır.
Faaliyetin sona ermesinin bildirilmesi
MADDE 18 – (1) Çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi almış işletmeler herhangi bir nedenle faaliyetini sonlandırması durumunda otuz gün içerisinde yetkili merciye bildirmekle yükümlüdür.
Belge bedeli
MADDE 19 – (1) Geçici faaliyet belgesi ile çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi verilmesi, yenilenmesi ve güncellenmesi için ödenecek bedel ve tarifeler her yıl Bakanlık tarafından belirlenir.
(2) Geçici faaliyet belgesi ile çevre izin veya çevre izin ve lisans belgesi için belirlenen ücretler, Bakanlık Döner Sermaye İşletmesine ödenir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 20 – (1) 29/04/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1 – Mevcut işletmeler, bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce ilgili mevzuat kapsamında ayrı ayrı almış oldukları izin veya lisanslarından, bu Yönetmelik yürürlüğe girdikten sonra geçerliliği ilk bitecek olanın süre bitiş tarihinden en az yüzyirmi gün önce bu Yönetmelik kapsamında çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurusunda bulunur.
GEÇİCİ MADDE 2 – 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hükümleri kapsamında emisyon izni/hava emisyonu konulu çevre izni almamış işletmelere tanınan süreler; bu Yönetmelik kapsamında yapılacak çevre izin veya çevre izin ve lisans başvurularında bu duruma ilişkin belgelerin sunulması kaydıyla geçerlidir.
Yürürlük
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmeliğin 15. Maddesi 1/1/2014 tarihinde diğer maddeler yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.
Yürütme MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.
EK-1
1.Enerji Endüstrisi
1.1 Toplam yakma sistemi anma ısıl gücü 100 MW ve daha fazla olan termik güç santralları ile diğer yakma sistemleri, (Bu maddeye Çevre izninde gürültü konusunda getirilen muafiyet termik güç santralleri için geçerli değildir).1
1.2 Nükleer güç santralleri
1.3 Katran, katran ürünleri, katran suyu veya gazı damıtma ve işlenmesiyle ilgili tesisler.1
1.4 Parçalama yoluyla hidrokarbonlardan gaz yakıt elde edilen tesisler.1
1.5 Rafineriler:
1.5.1 Ham petrol rafinerileri
1.5.2 500 ton/gün üzeri taşkömürü ve bitümlü maddelerin gazlaştırılması ve sıvılaştırılma tesisleri.
1.5.3 Doğalgaz sıvılaştırma ve gazlaştırma tesisleri.
1.6 Kok fırınları.
1.7 500 ton/gün ve üzeri ham petrol veya 500.000 m3 /gün ve üzeri doğalgazın çıkarılması.
2. Madencilik ve Yapı Malzemeleri Endüstrisi
2.1 Çimento klinkeri ve entegre çimento üretim tesisleri.
2.2 Yakıt olarak petrol koku kullanan ve sönmemiş ürün kapasitesi 250 ton/gün ve üzeri olan dolomit, kireçtaşı veya magnezit pişirme tesisleri.
2.3 Asbest ve asbest içeren ürünleri çıkarma, üretme, işleme, dönüşüm tesisleri.1
2.4 300 ton/gün ve üzerinde eritme kapasitesine sahip, cam elyaf dahil cam üretim tesisleri (Haberleşme ve medikal alanında kullanılan ürünleri hazır cam çubuk, bilye ve kütükten üreten tesisler, hazır cam çubuk, bilye ve kütükten elyaf çekme yoluyla cam elyaf üreten tesisler hariçtir).
2.5 300 ton/gün ve üzeri seramik veya porselen üretiminin yapıldığı tesisler.
3. Metal Endüstrisi
3.1 Sülfür cevheri dahil metal cevherleri kavuran (oksit haline getirmek için hava altında ısıtılması), ergiten ve sinterleyen (ince taneli maddelerin ısıtma yoluyla bir araya bağlanması) tesisler.
3.2 Cevherden demir ve çelik üreten tesisler.
3.3 Kapasitesi 100 ton/ gün ve üzerindeki, cevherden, konsantreden ya da ikincil hammaddelerden metalürjik, kimyasal veya elektrolitik prosesler ile demir içermeyen ham metal üretim tesisleri.
3.4 Kapasitesi 500 ton/ gün ve üzerindeki ham demir üretim tesisi(Kupol Ocakları dahil) .
3.5 Kapasitesi 2.000 ton/ gün ve üzerindeki hurda demir çelikten çelik üreten tesisler
3.6 Kapasitesi 50 ton/gün ve üzerindeki demir dışı metallerin ergitildiği ve/veya döküldüğü tesisler (Vakumlu ergitme tesisleri ve basınçlı döküm veya kokilli döküm makinalarının bir parçası olan ergitme tesisleri hariç).
3.7 Sıcak Haddeleme Tesisleri .
3.7.1 Kapasitesi 5.000 ton/gün ve üzerindeki demir veya çeliğin haddelendiği tesisler.
3.7.2 Kapasitesi 250 ton/gün ve üzerindeki demir dışı metallerin haddelendiği tesisler.
3.8 Üretim kapasitesi 700 ton/gün ve daha büyük olan demir, temper veya çelik dökümhaneleri.
3.9 5.000 adet/gün ve üzerindeki kurşunlu akümülatör ile endüstriyel akümülatör hücreleri üreten tesisler.1
4. Kimya ve Petrokimya Endüstrisi
4.1 Entegre kimya tesisleri.
4.1.1 Üretim kapasitesi toplam 200 ton/gün ve daha fazla olan asitler, bazlar veya tuzlar gibi inorganik kimyasal maddelerin üretildiği tesisler.1
4.1.2 Amonyak, klor ya da hidrojen klorür, flor ya da hidrojen florür, karbon oksitler, kükürt ve bileşikleri, azot oksitler, hidrojen, kükürt di oksit, karbonil klorür gibi inorganik gazlarin üretildiği tesisler.1
4.1.3 Hammadde aşamasından başlamak suretiyle 50 ton/gün ve daha fazla fosfor, azot ya da potasyum bazlı gübre üretimi (basit bileşik gübreler).
4.1.4 Kapasitesi 100 ton/gün ve daha büyük olan basit hidrokarbon (lineer veya döngüsel, doymuş veya doymamış, alifatik veya aromatik) üreten tesisler.
4.1.5 Üretim kapasitesi 100 ton/gün ve daha fazla olan organik kimyasal çözücü maddelerin
(alkoller, aldehitler, aromatikler, ketonlar, asitler, esterler, asetatlar eterler ve benzeri) üretildiği tesisler.
4.2 Toplam 100 ton/gün veya daha fazla organik kimyasal çözücü maddelerin (alkoller, aldehitler, aromatikler, ketonlar, asitler, esterler, asetatlar eterler ve benzeri) hammadde olarak kullanıldığı tesisler.
4.3 Petrol ve petrol ürünlerinin destilasyon ve rafinasyon işlemlerinin gerçekleştirildiği tesisler.
4.4 Terbiye işlemlerinden kasar (haşıl, sökme, ağartma, merserizasyon, kostikleme ve benzeri) ve boyama birimlerini birlikte içeren, üretim kapasitesi 3.000 ton/yıl ve üzeri olan iplik, kumaş veya halı fabrikaları.1
5.Yüzey Kaplama Endüstrisi
5.1 Maddelerin, profil ve tabaka biçimindeki malzemelerin cilalandığı, kurutulduğu tesisler (cilaların organik çözücü madde ihtiva ettiği ve cila kullanım kapasitesinin 250 kg/saat ve üzerinde olduğu tesisler).1
5.2 Profil ve tabaka biçimindeki malzemelerin döner baskı makinaları ile basıldığı ve kurutulduğu tesisler.1
5.2.1 Boya ve Cila maddeleri: Organik çözücü olarak yalnız etanol ihtiva eden ve bundan 500 kg/saat ve üzerinde kullanan tesisler.
5.2.2 Boya ve Cila maddeleri: Diğer organik çözücüleri 250 kg/saat ve üzerinde kullanan tesisler.
5.3 10.000 adet/yıl ve üzerinde motorlu taşıtların üretimi, (kara taşıtları ( otomobil, kamyon vb), tarım makinaları (traktör, biçerdöver vb.), iş makinaları (dozer, ekskavatör vb.), savunma sanayi taşıtları (tank, zırhlı araç vb.) boyandığı ve verniklendiği tesisler. 1
5.4 Demiryolu taşıtlarının üretiminin yapıldığı tesisler (Tüm parçaların sadece montajının yapıldığı tesisler hariç) (1.000 adet/yıl ve üzeri).1
5.5 Motorlu hava taşıtlarının üretimi1
5.6. Ahşap veya metal yüzeylerin 250 kg/saat ve üzerinde organik çözücü kullanılarak boyandığı tesisler.1
6. Orman Ürünleri ve Selülöz Tesisleri
6.1 Selülöz üretim tesisleri
6.2 Kereste veya benzeri lifli maddelerden kağıt hamuru üretim tesisleri
6.3 Her çeşit kağıt üretim tesisleri (300 ton/gün ve üzeri kapasiteli )
7. Gıda Endüstrisi, Tarım ve Hayvancılık
7.1 Şeker Fabrikaları.1
7.2 Üretim kapasitesi 30 ton/gün ve üzeri olan zeytin işleme tesisleri.1,2
7.3 Bitkisel ürünlerden ham yağ üretimi veya rafinasyon işleminin yapıldığı tesisler. (200 ton/gün yağ ve üzeri (kekik, papatya vb. Esansiyel yağlar hariç)) 1,2
7.4 Kapasitesi 25.000 ton/yıl ve üzeri olan maya üretim tesisleri. 1,2
7.5 Suma ve malttan 50.000 m3/yıl ve daha fazla alkollü içecek üreten yerler. 1,2
7.6 Kapasitesi 2.000 ton/yıl ve üzeri olan ham deri işleme tesisleri (konfeksiyon ürünleri hariç) 1,2
7.7 Hayvan Yetiştirme Tesisleri 1,2
7.7.1 5000 baş ve üzeri büyükbaş yetiştirme tesisleri. 1,2
7.7.2 25000 baş ve üzeri küçükbaş yetiştirme tesisleri 1,2
7.7.3 Büyükbaş ve küçükbaş hayvanların birlikte yetiştirilmesi. (5.000 büyükbaş ve üzeri, 1 büyükbaş = 5 küçükbaş eşdeğeri esas alınmalıdır.)
7.7.4 1000 baş ve üzeri domuz besi tesisleri. 1,2
7.7.5 Kanatlı yetiştirme tesisleri. [bir üretim periyodunda 60 000 adet ve üzeri tavuk (civciv, damızlık, piliç vb) veya eşdeğer diğer kanatlılar] (1 adet hindi = 7 adet tavuk eşdeğeri esas alınmalıdır.) 1,2
7.8 Hayvan Kesim Tesisleri 1,2
7.8.1 Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan kesiminin yapıldığı tesisler. (100 kesim ünitesi/gün ve üzeri), (her bir kesim ünitesi eşdeğerleri; 1 baş sığır, 2 baş devekuşu, 4 baş domuz, 8 baş koyun, 10 baş
keçi, 130 baş tavşan) 1,2
7.8.2 Kanatlı hayvanların kesiminin yapıldığı tesisler. (50 000 adet/gün ve üzeri tavuk ve eşdeğeri diğer kanatlılar.) (1 adet hindi = 7 adet tavuk eşdeğeri esas alınmalıdır.) 1,2
7.9 1000 ton/yıl ve üzeri, kültür balıkçılığı ve/veya su ürünleri çiftlikleri 1,2
7.10 Süt işleme tesisleri. (çiğ süt işleme kapasitesi 100.000 litre/gün ve üzeri) 1,2
8. Atık Yönetimi
8.1 Atık ara depolama, geri kazanım ve bertaraf tesisleri (Bu maddeye Çevre izninde gürültü konusunda getirilen muafiyet atik pil ve akümülatör ve ömrünü tamalamiş lastik geri kazanım tesisleri için geçerli değildir). 1
8.2 Gemi sökümü, Hurdaların veya ömrünü tamamlamış araçların depolama alanları ve/veya işleme tesisleri (Hurda parçalama tesisleri dahil). 1
8.3 Gemilerin ürettiği atıklar ile yük artıklarının toplandığı atık kabul tesisleri.
8.4 Gemi geri dönüşüm tesisleri
9. Maddelerin Depolanması, Doldurma ve Boşaltılması
9.1 Yanıcı, parlayıcı veya patlayıcı gazlar için depolama ve dolum tesisleri.1
9.1.1 Sıvılaştırılmış petrol gazları için toplam depolama tank kapasitesi 10.000 m3 veya daha fazla olan tesisler (Isınma amaçlı kullanılan depolama tankları hariçtir).
9.1.2 Doğal gaz/LNG (sıvılaştırılmış doğalgaz) ve benzeri gazlar için toplam depolama tank kapasitesi 20.000 m3 ve daha fazla olan tesisler (Isınma amaçlı kullanılan depolama tankları hariçtir).
9.1.3 Dolum kapasitesi 200 ton/gün ve daha büyük olan sıvılaştırılmış petrol gazlarından tüp dolum işlemlerinin gerçeklestirildiği tesisler.
9.2 Ham petrol, petrol ürünleri ve petrokimyasal ve kimyasal ürünler için depolama tesisleri.1
9.2.1 Ham petrol için toplam depolama tank kapasitesi 100.000 ton ve daha fazla olan tesisler.
9.2.2 Benzin, nafta, motorin, fuel-oil ve benzeri akaryakıtlar için toplam depolama tank kapasitesi 50.000 ton ve daha fazla olan tesisleri (Isınma amaçlı kullanılan depolama tankları hariçtir).
9.2.3 Organik kimyasal çözücü maddeler için (alkoller, aldehitler, aromatikler, aminler, ketonlar, asitler, esterler, asetatlar, eterler ve benzeri) toplam depolama tank kapasitesi 50.000 ton ve daha fazla olan tesisler.
9.3 Metanol için toplam depolama tank kapasitesi 30.000 ton ve daha fazla olan tesisler.1
9.4 Akrilonitril için toplam depolama tank kapasitesi 2.000 ton ve daha fazla olan tesisler.1
10. Diğer Tesisler
10.1 Limanlar (Karasularımızda tarifeli seferler yapan gemilerin yolcu almak için yanaştığı limanlar, balıkçı barınakları ve yat yanaşma kapasitesi elli yatın altında olan marinalar-yat limanları hariç).
10.2 26/11/2005 tarihli ve 26005 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği (76/464/AB) Ek-1’inde yer alan maddeleri içeren diğer tesisler. 1,2
10.3 Karışık Endüstriler (OSB ve sektör belirlemesi yapılamayan diğer sanayiler) 1,2
10.4 Nüfusu 100.000 kişi ve üzeri olan kentsel ve/veya evsel nitelikli atık su arıtma tesisleri. 1,2
EK-2
1.Enerji Endüstrisi
1.1 Toplam yakma sistemi anma ısıl gücü 2 MW ve daha büyük 100 MW’tan küçük olan termik güç santralları ile diğer yakma sistemleri(Bu maddeye Çevre izninde gürültü konusunda getirilen muafiyet termik güç santralleri için geçerli değildir). 1
1.2 50 ton/gün ve üzeri, 500 ton/günden küçük taşkömürü ve bitümlü maddelerin gazlaştırılması ve sıvılaştırılma tesisleri.
1.3 500 ton/gün ve ham petrol veya 500.000 m3 /gün altında doğalgazın çıkarılması.
2. Madencilik ve Yapı Malzemeleri Endüstrisi
2.1 Klinkerden çimento üreten ve /veya paketleyen tesisler.
2.2 Yakıt olarak petrol koku kullanan ve sönmemiş ürün kapasitesi 250 ton/gün’dan az olan dolomit, kireçtaşı veya magnezit pişirme tesisleri .
2.3 Petrol koku dışındaki yakıtların kullanıldığı boksit, dolomit, alçı, kireçtaşı, kiselgur, magnezit,
kuvars veya şamot pişirme tesisleri.
2.4 Kireç öğütme, söndürme veya paketleme tesisleri.
2.5 Alçı, kiselgur, magnezit, mineral boya, midye kabuğu, talk, kil, tras veya kromit öğütme tesisleri.
2.6 Perlit, şist veya kil genleştirme tesisleri.
2.7 300 ton/gün’ün altında eritme kapasitesine sahip, cam elyaf dahil cam üretim tesisleri. (Haberleşme ve medikal alanda kullanılan ürünleri hazır cam çubuk, bilye ve kütükten üreten tesisler, hazır cam çubuk, bilye ve kütükten elyaf çekme yoluyla cam elyaf üreten tesisler hariçtir).
2.8 Cam ve cam ürünlerini asitlerle parlatan veya matlaştıran tesisler.1
2.9 300 ton/gün altında seramik veya porselen üretiminin yapıldığı tesisler.
2.10 Üretim kapasitesi 75 ton/gün ve üzerinde olan ateş tuğlası, çatı kiremitleri, tuğla, yassı kiremit ürünlerin imalatının yapıldığı tesisler.
2.11 Ergitme kapasitesi 20 ton/gün ve üzeri olan mineral elyaf dahil mineral madde ergitme tesisleri.
2.12 Gazlı beton blokları ve buhar basıncı altında kum-kireç briketi veya elyaflı çimento levhaların üretildiği tesisler.
2.13 Üretim kapasitesi 10 m3/saat veya üzerinde olan, çimento kullanarak beton, harç veya yol malzemesi üreten tesisler; malzemelerin sadece kuru oldukları zaman karıştırıldıkları yerler dahil.
2.14 Üretim kapasitesi 5 ton/saat ve üzerinde olan, çimento veya diğer bağlayıcı maddeler kullanarak, sıkıştırma darbe, sarsma ve titreşim yoluyla şekillendirilmiş malzeme üreten tesisler.
2.15 Yol malzemesi hazırlayan asfalt plent tesisleriyle (katran eritme ve püskürtme tesisleri dahil) mineral malzemeli bitüm veya katran karışımlarını eriten ve üreten tesisler.1
2.16 Patlayıcı kullanılan taş ocakları.
2.17 Üretim kapasitesi 200 ton/gün ve üzeri olan ve 4/6/1985 tarihli ve 3213 sayılı Maden Kanununun I.Grup b, II.Grup (kireçtaşı dahil), IV.Grup, V.Grup’larında yer alan madenlerin çıkartıldığı ocaklar.
2.18 Üretim kapasitesi 200 ton/gün ve üzeri olan ve Maden Kanununun I.Grup b, II.Grup (kireçtaşı dahil), IV.Grup, V.Grup’larında yer alan madenlerin ve cüruf ve molozların kırılması, öğütülmesi, elenmesi için kurulan tesisler.
2.19 Kapasitesi 20.000 m3/yıl ve üzerinde olan mermer işleme tesisleri.
2.20 Kömür ve/veya cevher hazırlama ve/veya zenginleştirme tesisleri.
2.21 Metalik ve/veya metalik olmayan yeraltı madenciliği.1
2.22 Akarsudan ve denizden mineral çıkarılması.1,2
2.23 Tuz işletmeleri.1
3. Metal Endüstrisi
3.1 Kapasitesi 15 ton/ gün ve daha büyük, 100 ton/ gün altında, cevherden, konsantreden ya da ikincil hammaddelerden metalürjik, kimyasal veya elektrolitik prosesler ile demir içermeyen ham metal üretim tesisleri.
3.2 Kapasitesi 50 ton/gün ve daha büyük, 500 ton/ gün altında ham demir üretim tesisi(Kupol Ocakları dahil).
3.3 Kapasitesi 2.000 ton/ gün altında hurda demir çelikten çelik üreten tesisler
3.4 Kapasitesi 100 kg/gün ve daha büyük, 50 ton/gün altında demir dışı metallerin ergitildiği ve/veya döküldüğü tesisler (Vakumlu ergitme tesisleri ve basınçlı döküm veya kokilli döküm makinalarının bir parçası olan ergitme tesisleri hariç).
3.5 Sıcak Haddeleme Tesisleri.
3.5.1 Kapasitesi, 5 ton/gün ve daha büyük, 5000 ton/gün’den küçük olan demir veya çeliğin haddelendiği tesisler.
3.5.2 Kapasitesi, 5 ton/gün ve daha büyük, 250 ton/gün’den küçük olan demir dışı metallerin haddelendiği tesisler.
3.5.3 Haddeleme işlemi yapılmayan ve anma ısıl gücü 1 MW ve daha büyük olan metallerin ısıl işleme tabi tutulduğu fırınlar (tav fırınları ve benzeri).
3.6 Soğuk Haddeleme Tesisleri .
3.6.1 Kapasitesi 10 ton/gün ve daha büyük olan demir veya çeliğin haddelendiği tesisler.
3.6.2 Kapasitesi 5 ton/gün ve daha büyük olan demir dışı metallerin haddelendiği tesisler.
3.7 Üretim kapasitesi 700 ton/gün’ün altında olan demir, temper veya çelik dökümhaneleri.
3.8 5.000 adet/gün’den az kurşunlu akümülatör ile endüstriyel akümülatör hücreleri üreten tesisler.1
3.9 İşleme tanklarının toplam hacminin 30 m³ ve üzeri elektrolitik veya kimyasal bir proses kullanılarak metal ve plastik maddelerin yüzey işlemesinin yapıldığı tesisler.1
3.10 Batarya ve pil vb üreten tesisler.1
3.11 Kaplama kapasitesi 1 ton/saat ve üzerinde olan ergitme banyolu veya alev püskürtme ile metal yüzeylerinin kurşun, kalay veya çinko gibi koruyucu tabakaları ile kaplandığı tesisler.(Sendzimir metodu ile çalışan sürekli çinko kaplama tesisleri hariçtir).1
3.12 Metallerin asit veya baz ile işlem gördüğü tesisler.1
3.13 Her tokmağı 50 kJ veya üzerinde enerji ile çalışan ve ısıl gücü 2 MW ve daha fazla olan tokmaklı (şahmerdanlı) tesislerde sıcak metallerin şekillendirildiği tesisler. (Metal levhaların soğuk olarak preslendiği tesisler hariç).
3.14 10 ton/gün ve daha fazla bulon, çivi, perçin, somun ve benzeri makine parçalarıyla, bilye, iğne ve benzeri standart metal parçaların birlikte otomatlarda basınçla biçimlendirildiği tesisler.
3.15 Her seferinde 10 kg veya üzerinde patlayıcı madde kullanılarak detonasyonla biçimlendirme veya metal kaplama işlemlerinin yapıldığı tesisler.
3.16 Aşağıdaki makinelerin üretildiği veya tamirinin yapıldığı tesisler.1
3.16.1 Günde en az bir adet ve toplam hacmi 30 m3 ve üzerinde olan metal saçtan yapılmış depo, tank ve benzeri üreten tesisler.
3.16.2 Günde en az bir adet ve taban alanı 7 m2 veya üzerinde olan konteyner üreten tesisler.
3.17 Soğuk ve/veya sıcak biçimlendirme metoduyla üretilen çelik dikişsiz veya kaynaklı boru üreten tesisler.1
3.18 Püskürtmeli maddelerle demir-çelik yapı konstrüksiyonları, çelik konstrüksiyonlar ve sac parçaları yüzeylerinin muamele edildiği ve taşlama veya zımparalama tesisleri (Kapalı devre çalışan püskürtme maddesinin devrede kaldığı tesisler hariçtir).1
3.19 Metal tozları veya pastaları üreten tesisler. 1
3.20 Motorlu taşıtların motorlarının üretimi. 1
3.21 Gemi, yat inşa ve bakım onarım tersaneleri. 1
3.22 Uçak bakım tesisleri. 1
3.23 Demiryolu ekipmanı üretimi. 1
3.24 Patlayıcılar ile baskı yapılması. 1
3.25 Metallerin sırlama, emaye ve/veya mineleme işleminin yapıldığı tesisler. 1
3.26 Demir dışı metal oksit (alüminyum oksit ve çinko oksit gibi) üretim tesisleri. 1
4. Kimya ve Petrokimya Endüstrisi
4.1 Entegre kimya tesisleri, 1
4.1.1 Üretim kapasitesi 200 ton/gün’den az olan asitler, bazlar veya tuzlar gibi inorganik kimyasal maddelerin üretildiği tesisler.
4.1.2 Islak metot veya elektrik enerjisi kullanılarak metaller veya metal dışı maddelerin üretildiği tesisler.
4.1.3 Korindon, ametaller, metal oksitler ya da kalsiyum karpit, bor ve bileşikleri, zırnık, dispeng oksit, silisyum, silisyum karpit gibi diğer inorganik maddelerin üretildiği tesisler.
4.1.4 Halojenler veya halojen ürünleri üreten tesisler (organik halojenli bileşikleri üreten tesisler hariç).
4.1.5 Basınç altında çözülen asetilenin üretildiği tesisler.
4.1.6 Üretim kapasitesi toplam 2 ton/gün ve daha fazla 100 ton/gün’den az olan organik kimyasal çözücü maddelerin (alkoller, aldehitler, aromatikler, ketonlar, asitler, esterler, asetatlar eterler ve benzeri) üretildiği tesisler.
4.1.7 2 ton/gün ve daha fazla 100 ton/gün’den az basit hidrokarbon (lineer veya döngüsel, doymuş veya doymamış, alifatik veya aromatik) üreten tesisler.
4.1.8 Organometalik bileşiklerin üretildiği tesisler.
4.1.9 Temel plastik maddelerin (polimerler, sentetik elyaflar ve seluloz bazlı elyaflar) üretildiği tesisler.
4.1.10 Sentetik kauçuk üreten tesisler.
4.1.11 Yüzey aktif maddelerin üretildiği tesisler.
4.1.12 Selüloz nitrat üretim tesisleri.
4.1.13 Sentetik reçine üreten tesisler.
4.1.14 Kauçuk, kükürt veya karbon kullanılarak vulkanize lastik üreten tesisler.( Saatte 50 kg’dan az kauçuk işlenen tesisler veya yalnız vulkanize kauçuk kullanılan tesisler hariçtir).
4.1.15 Hammadde olarak 3 ton/gün ve üzeri lastik kullanan veya lastik rejenere eden tesisler.
4.1.16 Katran boyaları veya katran boyası ara ürünlerinin üretildiği tesisler.
4.1.17 Hammadde üretim ünitesini içeren sabun ve/veya deterjan üretimi yapan tesisler
4.1.18 Kapasitesi 2 ton/gün ve daha büyük olan sabun üreten tesisler.
4.1.19 Hammadde aşamasından başlamak suretiyle 50 ton/gün altı fosfor, azot ya da potasyum bazlı gübre üretimi (basit bileşik gübreler).
4.2 Toplam 2 ton/gün ve daha fazla 100 ton/gün’den az organik kimyasal çözücü maddelerin (alkoller, aldehitler, aromatikler, ketonlar, asitler, esterler, asetatlar eterler ve benzeri) hammadde olarak kullanıldığı tesisler. 1
4.3 Bitki koruma ürünlerinin ve biyositlerin üretimi ve bitki koruma ürünleri ile bunlarda kullanılan etkin maddelerin öğütüldüğü, mekanik olarak, karıştırıldığı, paketlendiği ve boşaltıldığı ve yeniden paketlendiği tesisler.1
4.4 Kimyasal ya da biyolojik prosesler kullanılarak temel farmasötik ürünlerin üretimi (alkaloid tesisler dahildir). 1
4.5 Yağlayıcı maddeler, gres metal yağları benzeri yağlama sıvılarının üretildiği tesisler. 1
4.6 Kurum ve karbon siyahı üreten tesisler. 1
4.7 Karbon üreten tesisler veya yakma yolu ile elektrotlar, elektrik kullanıcıları veya aygıt parçaları v.b. için elektro grafit üreten tesisler. 1
4.8 Kapasitesi 25 kg/saat veya üzerindeki doğal ve/veya sentetik reçinelerin ergitildiği tesisler. 1
4.9 Üretim kapasitesi 1 ton/gün ve üzerinde olan boya, pigment, vernik, cila, elastomer ve peroksit üretim tesisleri (EK-1’de bulunmayan faaliyetler). 1
4.10 Elastomer bazlı ürünlerin üretimi ve muamelesi. 1
4.11 Selüloit üretim tesisleri. 1
4.12 Azot içeriği %12,6’ya kadar olan nitroselüloz kullanılarak vernik ve baskı boyası için katkı maddesi üreten tesisler. 1
4.13 Sülfat terebentin yağı veya tall-yağının temizlenmesi ve işlenmesi için kullanılan tesisler. 1
4.14 Yapıları koruma, temizleme, ahşap koruma veya yapıştırma maddelerinin üretildiği üretim kapasitesi 1 ton/gün veya daha fazla olan tesisler (Sadece suyun çözüm maddesi olarak kullandığı ve 4.1’de verilen tesisler hariç). 1
4.15 Halojenli aromatik hidrokarbonlar kullanılarak ahşap koruma maddeleri üreten tesisler (4.1.’de verilen tesisler hariç). 1
4.16 Terbiye işlemlerinden kasar (haşıl, sökme, ağartma, merserizasyon, kostikleme ve benzeri) ve boyama birimlerini birlikte içeren, üretim kapasitesi 3.000 ton/yıl altında olan iplik, kumaş veya halı fabrikaları. 1
4.17 Alkalik maddeler, klor ve klor bileşiklerinin kullanıldığı iplik veya kumaş ağartma tesisleri. 1
4.18 Biyodizel üretim tesisleri (1 ton/gün ve üzeri kapasiteli metanol ve benzeri organik kimyasal maddelerin hammadde olarak kullanıldığı tesisler). 1
4.19 Kimyasalların ve ara ürünlerin işlenmesi (Ek-1 ve Ek-2’de tanımlanmayan faaliyetler için). 1
4.20 Zifir üretim tesisleri. 1
4.21 Doğal asfaltın ergitildiği veya damıtıldığı tesisler. 1
4.22 Zift buharlaştırma tesisleri. 1
5.Yüzey Kaplama Endüstrisi
5.1 Maddelerin, profil ve tabaka biçimindeki malzemelerin cilalandığı, kurutulduğu tesisler (Cilaların organik çözücü madde içerdiği ve cila kullanım kapasitesinin 25 kg/saat ve daha büyük, 250 kg/saat’den küçük olduğu tesisler). 1
5.2 Profil ve tabaka biçimindeki malzemelerin döner baskı makinaları ile basıldığı ve kurutulduğu tesisler. 1
5.2.1 Boya ve cila maddeleri: Organik çözücü olarak yalnız etanol ihtiva eden ve bundan 50 kg/saat ve üzerinde, 500 kg/saat altında kullanan tesisler.
5.2.2 Boya ve cila maddeleri: Diğer organik çözücüleri 25 kg/saat ve daha fazla, 250 kg/saat’den az kullanılan tesisler.
5.3 Cam elyaf, mineral elyaflar veya profil ve tabaka biçimindeki malzemelerin kimyasal tabaka, plastik maddeler veya lastik ile kaplandığı, emprenye edildiği, doyurulduğu ve arkasından kurutulduğu tesisler. 1
5.3.1 Sentetik reçine kullanımı 25 kg/saat ve daha fazla olan tesisler.
5.3.2 Plastik madde kulanım kapasitesi 25 kg/saat ve daha fazla olan tesisler
5.3.3 Organik çözücü kullanım kapasitesi 25 kg/saat ve daha fazla olan tesisler.
5.4 500-10.000 adet/yıl arasında motorlu taşıtların üretimi, (kara taşıtları ( otomobil, kamyon vb), tarım makinaları (traktör, biçerdöver vb.), iş makinaları (dozer, ekskavatör vb.), savunma sanayi taşıtları (tank, zırhlı araç vb.) boyandığı ve verniklendiği tesisler. 1
5.5. Demiryolu taşıtlarının üretiminin yapıldığı tesisler (Tüm parçaların sadece montajının yapıldığı tesisler hariç) (1.000 adet/yıl ve altı). 1
5.6 Beyaz eşyaların boyanarak üretiminin yapıldığı tesisler. 1
5.7 Ahşap veya metal yüzeylerin 10 kg/saat ve daha fazla, 250 kg/saatten az organik çözücü kullanılarak boyandığı tesisler. 1
5.8 Madde ve araç gereçlerin katran, katran yağı veya sıcak bitümle kaplandığında doyurulduğu tesisler (kabloların sıcak bitümle doyurulduğu ve kaplandığı tesisler hariç). 1
5.9 Tellerin fenol veya kresol reçinesi veya diğer organik madde kullanılarak izole edildiği tesisler. 1
5.10 Bant biçimindeki malzemeleri plastik maddelerle kaplayan; tesislerle plastik maddeler, yumuşatıcılar okside ve beziryağı ve diğer maddelerden meydana gelen karışımları kurutan tesisler. 1
5.11 Üretim kapasitesi 500 kg/saat ve üzerinde olan stiren katkılı veya aminli epoksi reçineli sıvı veya doymamış poliester reçinelerinin işlendiği tesisler. 1
5.12 Isıl işlem yoluyla furan, üre fenolü resorsin maddeleri veya ksilen reçinesi gibi aminoplast veya fenol formaldehit plastların kullanımı ile madde üretilen tesisler (Ana girdi maddeleri 10 kg/saat veya üzerinde olan tesisler dahildir). 1
5.13 Asbest kullanılmaması koşulu ile fenol veya diğer plastik reçineli bağlayıcı maddelerin kullanılması suretiyle balata üretilen tesisler. 1
5.14 Organik bağlayıcı maddeler veya çözücüler kullanılarak yapay zımpara plakaları, parçaları, zımpara kağıtları veya dokularının üretildiği tesisler. 1
5.15 Poliüretan biçimlendirme maddeleri veya poliüretan köpüğü ile maddeler içerisinde boşluk oluşturma çalışmaları yapan tesisler (Ana girdi maddelerinin 1000 kg/saat ve üzerindeki tesisler dahil olup, termoplastik poliüretan kullanan tesisler hariçtir). 1
6. Orman Ürünleri ve Selülöz Tesisleri
6.1 Hammadde olarak ağaç ve ağaç ürünleri kullanılarak 50 m3/ay ve daha fazla kapasitede sunta ve benzeri malzemeleri üreten tesisler.
6.2 Ağaç işleme tesisleri ve/ veya tahrik gücü 100 kW veya üzerinde olan kereste üretim (hızar fabrikaları) tesisleri .
6.3 Üretim kapasitesi 300 m3/ay ve üzerinde olan, hammadde olarak ağaç ve ağaç ürünleri kullanılarak mobilya ve parke vb yer döşemesi üreten fabrikalar. 1
6.4 Her çeşit kağıt üretim tesisleri (300 ton/gün altı kapasiteli )
7. Gıda Endüstrisi, Tarım ve Hayvancılık
7.1 Süt işleme tesisleri. (çiğ süt işleme kapasitesi 10.000 litre/gün -100.000 litre/gün arası) 1, 2
7.2 Fermantasyon ile içki imalinde kullanılan 1000 m3/yıl ve üzerindeki suma üretim veya 1000 m3/yıl ve üzerindeki malt tesisleri. 1, 2
7.3 Suma ve malttan 50.000 m3/yıl altında alkollü içecek üreten yerler.1, 2
7.4 Alkolsüz içecek üreten yerler. 1, 2
7.5 Kapasitesi 5 ton/gün ve üzeri şekerleme/çikolata ve şurup üretim tesisleri. 1, 2
7.6 Hayvansal yağların ergitildiği tesisler (Özel kesim tesislerinde kazanılarak işlenilen, haftalık işleme kapasitesi 200 kg ve üzerinde olan tesisler). 1,2
7.7 Hayvan organları veya hayvansal ürünlerin, hayvansal atıkların toplandığı, ortadan kaldırıldığı tesislere gönderilmek üzere depolandığı tesisler ve hayvan cesetlerinin yakılarak ortadan kaldırıldığı tesisler. 1,2
7.8 Kemik, kıl, yün, boynuz, tırnak ve kan gibi kesim artıklarından yem, gübre veya teknik yağların
üretildiği tesisler (Rendering tesisleri ve benzeri). 1,2
7.9 Hayvan kesim artıklarından jelatin veya tutkal üretim tesisleri. 1,2
7.10 Yünün dışında, işlenmiş hayvan derisi veya kılı depolama ve işleme tesisleri. (Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Kuruluş, Açılış, Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair meri mevzuatta belirtilmeyen ve işletmenin kendi ihtiyacı için kazandığı hayvansal kıllar hariç). 1,2
7.11 Kapasitesi 2.000 ton/yıl altında olan ham deri işleme tesisleri (konfeksiyon ürünleri hariç) 1, 2
7.12 Balık veya kemik unu üretim ve/veya depolama tesisleri. 1,2
7.13 Balık yağı fabrikaları. 1,2
7.14 Üretim kapasitesi 30 ton/gün altında olan zeytin işleme tesisleri. 1,2
7.15 Bitkisel ürünlerden ham yağ üretimi veya rafinasyon işleminin yapıldığı tesisler. (200 ton/gün yağ altı (kekik, papatya vb. Esansiyel yağlar hariç)) 1,2
7.16 Çay fabrikaları. 1,2
7.17 Kapasitesi 25.000 ton/yıl altında olan maya üretim tesisleri. 1,2
7.18 Hayvansal ve/veya bitkisel maddelerden asitler kullanarak baharat üreten tesisler. 1,2
7.19 Süt tozu üretim tesisleri. 1,2
7.20 Nişasta üretimi veya nişasta türevlerinin üretildiği tesisler. 1,2
7.21 Hayvan yemi kurutma tesisleri. 1,2
7.22 Hayvan dışkısı kurutma tesisleri. 1,2
7.24 Bitkisel yağ üreten tesisler (Eleme ve tozdan arındırma, kırma, ezme, ısıtma, pres veya santifüj ve benzeri işlemlerin tümünü veya birkaçını yaparak ham yağ üreten bitkisel yağ üretim tesisleri hariçtir). 1,2
7.25 Hayvansal yağ üreten tesisler. 1,2
7.26 Hayvan Yetiştirme Tesisleri 1,2
7.26.1 500-5000 arası büyükbaş yetiştirme tesisleri.
7.26.2 .500-25.000 arası küçükbaş yetiştirme tesisleri
7.26.3. Büyükbaş ve küçükbaş hayvanların birlikte yetiştirilmesi. (500-5000 arası , 1 büyükbaş = 5 küçükbaş eşdeğeri esas alınmalıdır.)
7.26.4 1000 baş altında domuz besi tesisleri.
7.26.5. Kanatlı yetiştirme tesisleri. [bir üretim periyodunda 20.000- 60 000 arası tavuk (civciv, damızlık, piliç vb) veya eşdeğer diğer kanatlılar] (1 adet hindi = 7 adet tavuk eşdeğeri esas alınmalıdır.)
7.26.6. Likit yumurta üretim tesisleri 10 ton/gün ve üzeri.
7.27 Kapasitesi 30 ton/yıl-1.000 ton/yıl arasında olan kültür balıkçılığı ve/veya su ürünleri çiftlikleri. 1,2
7.28 Hayvan Kesim Tesisleri 1,2
7.28.1 Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan kesiminin yapıldığı tesisler. (100 kesim ünitesi/gün altı), (her bir kesim ünitesi eşdeğerleri; 1 baş sığır, 2 baş devekuşu, 4 baş domuz, 8 baş koyun, 10 baş keçi, 130 baş tavşan)
7.28.2 Kanatlı hayvanların kesiminin yapıldığı tesisler. (1.000-50 000 adet/gün arası tavuk ve eşdeğeri diğer kanatlılar.) (1 adet hindi = 7 adet tavuk eşdeğeri esas alınmalıdır.)
8. Atık Yönetimi
8.1 Ambalaj atığı toplama, ayırma ve geri dönüşüm tesisleri. 1
8.2 Ambalaj atıkları dışındaki, tehlikesiz atık niteliğinde olan plastik türevli atıkların geri kazanıldığı tesisler 1
9. Maddelerin Depolanması, Doldurma ve Boşaltılması
9.1 Yanıcı, parlayıcı veya patlayıcı gazlar için depolama ve dolum tesisleri. 1
9.1.1 Sıvılaştırılmış petrol gazları için toplam depolama tank kapasitesi 200 m3 ve daha fazla, 10.000 m3’ten az olan tesisler (Isınma amaçlı kullanılan depolama tankları hariçtir).
9.1.2 Doğal gaz/LNG (sıvılaştırılmış doğalgaz) ve benzeri gazlar için toplam depolama tank kapasitesi 1000 m3 ve daha fazla, 20.000 m3 ten az olan tesisler (Isınma amaçlı kullanılan depolama tankları hariçtir).
9.1.3 Dolum kapasitesi 30 ton/gün ve daha büyük, 200 ton/gün'den az olan sıvılaştırılmış petrol gazlarından tüp dolum işlemlerinin gerçekleştirildiği tesisler.
9.2 Ham petrol, petrol ürünleri ve petrokimyasal ve kimyasal ürünler için depolama tesisleri. 1
9.2.1 Ham petrol için toplam depolama tank kapasitesi 5.000 ton ve daha fazla, 100.000 ton’dan az olan tesisler.
9.2.2 Benzin, nafta, motorin, fuel-oil ve benzeri akaryakıtlar için toplam depolama tank kapasitesi 1.000 ton ve daha fazla, 50.000 ton’dan az olan tesisler (Isınma amaçlı kullanılan depolama tankları hariçtir).
9.2.3 Organik kimyasal çözücü maddeler için (alkoller, aldehitler, aromatikler, ketonlar,aminler, asitler, esterler, asetatlar eterler ve benzeri) toplam depolama tank kapasitesi 200 ton ve daha fazla, 50.000 ton’dan az olan tesisler.
9.3 Metanol için toplam depolama tank kapasitesi 5.000 ton ve daha fazla, 30.000 ton’dan az olan tesisler. 1
9.4 Akrilonitril için toplam depolama tank kapasitesi 200 ton ve daha fazla, 2000 ton’dan az olan tesisler. 1
9.5 Klor için toplam depolama tank kapasitesi 10 ton ve daha fazla olan tesisler. 1
9.6 Kükürtdioksit için toplam depolama tank kapasitesi 20 ve daha fazla olan tesisler. 1
9.7 Sıvı oksijen için toplam depolama tank kapasitesi 200 ton ve daha fazla olan tesisler. 1
9.8 Amonyumnitrat için toplam depolama tank kapasitesi 500 ton ve daha fazla olan tesisler. 1
9.9 Sodyumklorat için toplam depolama tank kapasitesi 25 ton ve daha fazla olan tesisler. 1
9.10 Bitki koruma maddeleri veya haşereye karşı korunma maddeleri için toplam depolama tank kapasitesi 5 ton ve daha fazla olan tesisler. 1
9.11 200 ton/gün ve üzerinde kuru durumda iken tozuma yapabilen yığma maddelerin, damperli araçlar veya devirmeli depolar, kepçeler veya teknik araç ve gereçlerle doldurulup boşaltıldığı açık veya tam kapalı olmayan depolama, eleme ve paketleme tesisleri. (200 ton/gün veya üzerinde madde aktarılan tesisler dahil olup, hafriyat çalışmaları hariçtir).
10.Diğer Tesisler
10.1 Patlama tehlikesi olan maddelerin üretildiği, geri kazanıldığı veya bertaraf edildiği tesisler (Mühimmat veya diğer patlayıcıları yükleme, boşaltma veya parçalama tesisleri dahil olup, kibrit üretimi hariçtir). 1
10.2 Üretim kapasitesi 25 ton/saat ve üzerinde olan hava sıvılaştırma tesisleri. 1
10.3. Motorlu taşıtlar için kalıcı yarış ve test parkurları. 2
10.4. Nüfusu 100.000 kişinin altında olan kentsel ve/veya evsel nitelikli atık su arıtma tesisleri. 1,2
10.5. 3.000 KW veya üzerindeki anma güçlü jet motorlar ve gaz türbinleri için test merkezleri veya bu güçlerde motor ve gaz türbinlerinin bulunduğu test standartları.
10.6. Sigara fabrikaları. 1
10.7 Kayak merkezleri.(1000 m ve üzeri mekanik tesisleri olan) 1,2
10.8 Karasularımızda tarifeli seferler yapan gemilerin yolcu almak için yanaştığı limanlar, balıkçı barınakları, yat yanaşma kapasitesi elli yatın altında olan marinalar-yat limanları. 1,2
10.9 Turizm konaklama tesisleri, tatil köyleri ve/veya turizm kompleksleri. 1,2
10.10 Daimi kamp ve karavan alanları. 1,2
10.11 Temalı parklar. 1,2
10.12 Endüstriyel nitelikli diğer atık sular (sulu baca gazı arıtım sistemi kullanan tesisler, tutkal ve zamk üretim tesisleri, benzin istasyonları, içmesuyu filtrelerinin geri yıkama suları, su yumuşatma, demineralizasyon, rejenerasyon, aktif karbon, yıkama tesisleri, soğutma suyu ve benzeri tesisleri). 1,2
10.13 Hastane ve sağlık kuruluşları (yatak kapasitesi 500 ve üzeri olanlar). 1,2
10.14 Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği (76/464/AB) Ek-2’sinde yer alan maddeleri içeren diğer tesisler. 1,2
1 : Gürültü konulu Çevre izninden muaf olan tesisler
2 : Hava emisyonu konulu Çevre izninden muaf olan tesisler
Not: Yukarıda yer alan muafiyetler ilgili maddesi için geçerlidir. İşletmenin
muafiyeti listede yer alan tüm maddeler değerlendirilerek yapılır.
EK-3A GEÇİCİ FAALİYET BELGESİ BAŞVURU FORMU
1.
Tesisin/Faaliyetin Adı
:
2.
Tesisin/Faaliyetin Adresi
:
Tel :
Faks :
Web :
e-posta:
3.
İli
:
4.
İlçesi
:
5.
Ada, Parsel Ve Pafta Numarası
:
Ada :
Parsel :
Pafta (Kadastro Paftası) :
6.
Koordinat Bilgileri
:
Sağa Değer (Y) : .... (m)
Yukarı Değer (X) : ..... (m)
Dilim Numarası :
Pafta (1/25.000’lik harita) :
Not: Koordinatlar ED-50 datumunda UTM dilimleri esasına göre 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritalara uygun girilecektir.
7.
Vergi Dairesi ve Numarası
:
8.
SGK İş Yeri Sicil No
:
9.
a- Kayıtlı Olunan Oda
:
b- Oda No
:
10.
Tesis Sahibinin/Yetkilisinin TC Kimlik Numarası
Tesis Genel Müdürünün TC Kimlik Numarası
:
:
11.
Kurum / Kuruluş veya İşletmenin İktisadi Faaliyet Alanı (NACE kodu)
:
……………… (Lütfen seçiniz)
12.1
Üretim Konusu
:
13.1
Yıllık Üretim Kapasitesi
:
Ürün Cinsi Kapasitesi
…………….. ………….
…………….. ………….
…………….. ………….
…………….. ………….
14.1
Tesisin/Faaliyetin
:
A. Toplam Alanı (m2) :
B. Kapalı Alanı (m2) :
C. Vardiya Sayısı :
Ç. Çalışan Kişi Sayısı :
D. Günde Ortalama Çalışma Süresi (Saat):
Toplam Çalışma Süresi (İşgünü/Yıl):
E. Çalışma Şekli:
Sürekli
Kesikli
Kesikli ise günde ortalama çalışma süresi: .......
15.
Tesisin/Faaliyetin Kurulu Olduğu Bölge
: Sanayi Bölgesi Yerleşim Alanı Gürültüye Duyarlı Bölge (Hastane, Okul ve benzeri) Mücavir Alan Sınırları İçinde Mücavir Alan Sınırları Dışında Korunan Alan (Koruma Statüsü Mevzuatla Belirlenmiş Alan) Organize Sanayi Bölgesi İhtisas Sanayi Bölgesi Diğer (belirtiniz) ...............………………
16.
Çevresel Etki Değerlendirilmesi Yönetmeliği Kapsamında Alınmış İzinler
: ÇED Olumlu Kararı ÇED Gerekli Değildir Kararı ÇED Kapsamı Dışında
1 : Kapasite raporundaki bilgilerden alınacaktır.
EK-3B
GEÇİCİ FAALİYET BELGESİ BAŞVURU FORMU EKLERİ
GEÇİCİ FAALİYET BELGESİ İÇİN İSTENİLEN BAŞVURU BELGELERİ
ÇEVRE İZİN/LİSANS KONUSU
ORTAK BELGELER
1-ÇED “Olumlu” ya da “Gerekli Değildir.” kararı (ÇED’e tabi tesisler için) veya ÇED’e tabi olmayan tesisler için kapsam dışı olduğunu gösterir yazı.
2- Sicil Gazetesi2
3-Kapasite Raporu, kapasite raporu yerine geçebilecek yetkili makamlardan alınmış diğer belgeler veya kapasite raporundan muaf olduğuna dair yetkili makamlardan alınmış belge.
4-İş Akım Şeması ve Proses Özeti (Hammadde kabulünden başlayarak her bir ünitede uygulanacak işlemlerin ayrıntılı açıklaması, gerekli şema, vaziyet planı, formül ve şekiller, atık kodları, emisyon kaynakları)
5-Taahhütname
ÖZEL BELGELER
İZİN KONULARI Hava Emisyonu 6- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı1
Gürültü Kontrolü
- Atıksu Deşarjı 6- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı4
Tehlikeli Madde Atıksu Deşarjı
6- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı4 Derin Deniz Deşarjı 6- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı4
LİSANS KONULARI
Geri Kazanım
Tehlikeli Atık
Tehlikesiz Atık
Atık Yağ
Bitkisel Atık Yağ
Atık Pil ve Akümülatör
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
8- Sanayi Sicil Belgesi
Ömrünü Tamamlamış Lastik
Ambalaj Atığı
Maden Atığı Geri Kazanım
Bertaraf Atık Yakma ve Birlikte Yakma 6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil) 7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
Düzenli Depolama
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
8- Düzenli Depolama Tesisi Onay Belgesi
Ara Depolama Tehlikeli Atık 6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil) 7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3 8- Geri Kazanım/Bertaraf Tesisi ile Yapılan Protokol 9- Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi
İşleme
Tıbbi Atık Sterilizasyon
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
8- Sterilizasyon cihazı uygunluk belgeleri
Ambalaj Atığı Toplama ve Ayırma
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3 Tanker Temizleme 6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil) 7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
Hurda Metal/ ÖTA İşleme
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
ÖTA Geçici depolama
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
Gemi Geri Dönüşümü
6- Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’ndan alınacak kurma izni ve işletme belgesi örneğini
7- Gemi söküm bölgesinin mülkiyet sahibi ile gemi geri dönüşüm tesisi arasında imzalanan ve gemi söküm yerinin kullanım esaslarını gösteren sözleşme ve ilgili diğer belge örneğini,
8- Tesisin organizasyon şeması, teknik, idari ve acil durum personelinin bilgileri ve sorumlulukları ile tesisin operasyonel
bilgilerini içeren Gemi Geri Dönüşüm Tesisi İşletme Planı,
9- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil),
10- Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi
11- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
12- Geri Kazanım/Bertaraf Tesisi ile Yapılan Protokol
Atık Elektrikli ve Elektronik Eşya İşleme
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3 Atık Kabul Tesisi 6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil) 7- Atık Kabul Tesisi Onay Belgesi
PCB Arındırma
6- Acil Durum/Müdahale Planı (İtfaiye Müdürlüğü Belgesi dahil)
7- İl Müdürlüğü Uygunluk Yazısı3
Arındırma
1: İşletmelerde ilgili mevzuatta yer alan esas ve hükümlerin(Toz tutma toplama, arıtma sistemleri, ve benzeri) sağlandığının belirtilmesi zorunludur.
2: Çevre İzin ve Lisansına Ambalaj Atıkları Toplama Ayırma konularında başvuran işletmelerin Sicil Gazetesinde işletmenin ambalaj atıklarının toplanması ayrılması ve geri dönüşümü konularında faaliyet gösterdiğine dair bilgilerin yer alması zorunludur.
3: İşletmelerde ilgili yönetmeliklerde belirtilen fiziksel şartların sağlandığının belirtilmesi zorunludur.
4: İşletmelerde ilgili mevzuatta yer alan esas ve hükümlerin (bertaraf yöntemlerinin) sağlandığının belirtilmesi zorunludur.
NOT: İl Müdürlüğü uygunluk yazıları 1(Bir) ay içerisinde değerlendirilir, 6 (altı) ay süre ile geçerlidir.
EK-3C
ÇEVRE İZİN VEYA ÇEVRE İZİN VE LİSANS SÜRECİNİN TAMAMLANMASI AŞAMASINDA SUNULMASI GEREKEN BİLGİ VE BELGELER
ÇEVRE İZİN/LİSANS KONUSU
İZİN LİSANS SÜRECİNİN TAMAMLANMASI İÇİN GEREKLİ BİLGİ VE BELGELER
İZİN KONULARI Hava Emisyonu 1- Emisyon Ölçüm Raporu
Gürültü Kontrolü
1- Akustik Rapor Atıksu Deşarjı 1- Atıksu Deşarjı Teknik Bilgiler Listesi 2- Atıksu Arıtma Tesisi Proje Onayı (27/4/2004 tarihinden sonra inşaatı başlamış atıksu arıtma tesisleri için) veya muaf olduğuna dair belge (27/4/2004 tarihten önce kurulan veya inşaatına başlanılan atıksu arıtma tesisleri için)
Tehlikeli Madde Atıksu Deşarjı
1- Tehlikeli Madde Atıksu Deşarjı Teknik Bilgiler Listesi
2- Atıksu Arıtma Tesisi Proje Onayı (27/4/2004 tarihinden sonra inşaatı başlamış atıksu arıtma tesisleri için) veya muaf olduğuna dair belge (27/4/2004 tarihten önce kurulan veya inşaatına başlanılan atıksu arıtma tesisleri için)
Derin Deniz Deşarjı 1- Derin Deniz Deşarjı Teknik Bilgiler Listesi 2- Derin Deniz Deşarjı Proje Onayı
LİSANS KONULARI
Geri Kazanım
Tehlikeli Atık
1- Teknik Uygunluk Raporu
Tehlikesiz Atık 1- Teknik Uygunluk Raporu
Atık Yağ
1- Teknik Uygunluk Raporu
2- Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Madeni Yağ Lisansı
Bitkisel Atık Yağ 1- Teknik Uygunluk Raporu
Atık Pil ve Akümülatör
1- Teknik Uygunluk Raporu Ömrünü Tamamlamış Lastik 1- Teknik Uygunluk Raporu
Ambalaj Atığı
1- Teknik Uygunluk Raporu
Maden Atığı
1- Teknik Uygunluk Raporu
Bertaraf Atık Yakma ve Birlikte Yakma 1- Onaylı Deneme Yakması Planı 2- Deneme Yakması Sonuç Raporu
Düzenli Depolama
1- İzleme Raporları
Ara Depolama Tehlikeli Atık 1- Teknik Uygunluk Raporu
İşleme
Tıbbi Atık Sterilizasyon
1- Teknik Uygunluk Raporu
Ambalaj Atığı Toplama ve Ayırma
1- Ambalaj Atığı Veri Giriş Sistemi İl Müdürlüğü Onay Yazısı
Tanker Temizleme 1- Teknik Uygunluk Raporu
Hurda Metal/ ÖTA İşleme
1- Teknik Uygunluk Raporu
ÖTA Geçici Depolama
1- Teknik Uygunluk Raporu
Gemi Geri Dönüşümü
1- ISO 30000 Gemi Geri Dönüşümü Yönetim Sistemi Belgesi
2- TS EN ISO 14001 Çevre Yönetim Sistemi Belgesi
Atık Elektrikli ve Elektronik Eşya İşleme
1- Teknik Uygunluk Raporu Atık Kabul Tesisi 1- Faaliyet Raporu
PCB Arındırma
1- Teknik Uygunluk Raporu
Arındırma
Not: İzin/Lisans sürecinin tamamlanması aşamasında talep edilen bilgi ve belgelerin içerikleri sürece dahil olan ilgili mevzuatta açıklanmaktadır.

ATIK KODLARI LİSTESİ

ATIK KODLARI LİSTESİ – European Waste Codes (EWC)

01-Madenlerin aranması, çıkarılması, işletilmesi, fiziki ve kimyasal işleme tabi tutulması sırasında ortaya çıkan atıklar

02-Tarım, bahçıvanlık, su kültürü, ormancılık, avcılık ve balıkçılık, gıda üretimi ve işlemesi sonucu ortaya çıkan atıklar

03-Ahşap işleme ve kağıt, karton, kağıt hamuru, panel (sunta) ve mobilya üretiminden kaynaklanan atıklar

04-Deri, kürk ve tekstil endüstrilerinden kaynaklanan atıklar

05-Petrol rafinasyonu, doğal gaz saflaştırma ve kömürün pirolitik işlenmesinden kaynaklanan atıklar

06-Anorganik kimyasal işlemlerden kaynaklanan atıklar

07-Organik kimyasal işlemlerden kaynaklanan atıklar

08-Astarlar (boyalar, vernikler ve vitrifiye emayeler), yapışkanlar, yalıtıcılar ve baskı mürekkeplerinin imalat, formülasyon tedarik ve kullanımından (İFTK) kaynaklanan atıklar

09-Fotoğraf endüstrisinden kaynaklanan atıklar

10-Isıl işlemlerden kaynaklanan atıklar

11-Metal ve diğer malzemelerin kimyasal yüzey işlemi ve kaplanması işlemlerinden kaynaklanan atıklar; demir dışı hidrometalurji

12-Metallerin ve plastiklerin fiziki ve mekanik yüzey işlemlerinden ve şekillendirilmesinden kaynaklanan atıklar

13-Yağ atıkları ve sıvı yakıt atıkları (yenilebilir yağlar, 05 ve 12 hariç)

14-Atık organik çözücüler, soğutucular ve itici gazlar (07 ve 08 hariç)

15-Atık ambalajlar; başka bir şekilde belirtilmemiş emiciler, silme bezleri, filtre malzemeleri ve koruyucu giysiler

16-Listede başka bir şekilde belirtilmemiş atıklar

17-İnşaat ve yıkım atıkları (kirlenmiş alanlardan çıkartılan hafriyat dahil)

18-İnsan ve hayvan sağlığı ve/veya bu konulardaki araştırmalardan kaynaklanan atıklar (doğrudan sağlığa ilişkin olmayan mutfak ve restoran atıkları hariç)

19-Atık yönetim tesislerinden, tesis dışı atık su arıtma tesislerinden ve insan tüketimi ve endüstriyel kullanım için su hazırlama tesislerinden kaynaklanan atıklar

20-Ayrı toplanmış fraksiyonlar dahil belediye atıkları (evsel atıklar ve benzer ticari, endüstriyel ve kurumsal atıklar)

Atık Listesinde bir atığa karşılık gelen atık kodunun belirlenmesi için aşağıda belirtilen aşamalar takip edilir;
a) 01’den 12’ye ya da 17’den 20’ye kadar olan bölümlerde atığın kaynağı ve bu atığa uygun altı haneli atık kodu belirlenir.
b) Atığın kodunun belirlenmesi için, 01’den 12’ye ya da 17’den 20’ye kadar olan bölümlerde uygun bir atık kodu bulunamaz ise 13, 14 ve 15 inci bölümler incelenir.
c) Bu bölümlerde de uygun bir atık kodu bulunamaz ise atık, 16 ncı bölüme göre değerlendirilir.
ç) Eğer atık, 16 ncı bölüme de uyarlanamıyorsa, Atık Listesindeki ana faaliyet kodlarına uygun olan ve sonu 99-başka türlü tanımlanamayan atıklar ile biten uygun atık kodu Bakanlığın onayı ile kullanılır.

TEHLİKELİ ATIK ÜRETEN FİRMA SORUMLULUKLARI

Tehlikeli atıkların oluştuğu endüstriyel tesisler; atıkların üretilmesinden biriktirilmesine, geçici olarak depolanmasından nakliyesine, nakliyesinden bertaraf tesisine ulaşmasına kadar bütün süreçlerden sorumludur.

Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği Madde 9 ‘da belirtildiği üzere atık üreticisi;
— Atık üretimini en az düzeye indirecek şekilde gerekli tedbirleri almakla,
— Atıkların insan sağlığı ve çevreye yönelik zararlı etkisini, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak en aza düşürecek şekilde atık yönetimini sağlamakla, üç yıllık atık yönetim planını bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren altı ay içinde hazırlayarak valilikten onay almakla,
— Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak, atıklarını tesislerinde geçici olarak depolaması durumunda valilikten izin almakla,
— Ürettiği atıklarla ilgili kayıt tutmakla, atığını göndereceği çevre lisansı almış olan geri kazanım ya da bertaraf tesisinin istemiş olduğu uluslararası kabul görmüş standartlara uygun ambalajlama ve etiketleme yapmakla,
— Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-IV’te (M) işareti ile bulunup EK-III B’de belirtilen özellikleri içermediği öne sürülen atıklar için bu atıkların tehlikeli olmadığını Bakanlıkça yetkilendirilmiş kurum/kuruluşlara ait laboratuvarlar ve/veya uluslararası kabul görmüş kuruluşlarca yapılan analizlerle Bakanlığa belgelemekle,
— Atığın niteliğinin belirlenmesi için yapılan harcamaları karşılamakla,
— Atık beyan formunu her yıl takip eden yılın en geç Mart ayı sonuna kadar bir önceki yıla ait bilgileri içerecek şekilde Bakanlıkça hazırlanan web tabanlı programı kullanarak doldurmak, onaylamak ve çıktısını almak ve beş yıl boyunca bir nüshasını saklamakla,
— Atık depolanması veya bertarafının tesis dışında yapılması durumunda taşıma formunu doldurmak ve öngörülen prosedüre uymakla,
— Atık taşımacılığında mevcut uluslararası standartlara uymakla,
— Atığı bertaraf tesisinin kabul etmemesi durumunda taşıyıcıyı başka bir tesise göndermekle veya taşıyıcının atığı geri getirmesini ve bertarafını sağlamakla,
— Atıklarını bu Yönetmelikteki esaslara uygun olarak kendi imkânları ile veya çevre lisansı almış atık bertaraf tesisinde gerekli harcamaları karşılayarak veya belediyelerle ya da gerçek ve tüzel kişilerle kurulacak ortak atık bertaraf tesislerinde bertaraf etmek veya ettirmekle,
— Atıkların fabrika sınırları içinde tesis ve binalardan uzakta beton saha üzerine yerleştirilmiş sağlam, sızdırmaz, emniyetli ve uluslararası kabul görmüş standartlara uygun konteynırlar içerisinde geçici olarak muhafaza etmekle, konteynırların üzerinde tehlikeli atık ibaresine yer vermekle, depolanan maddenin miktarını ve depolama tarihini konteynırlar üzerinde belirtmekle, konteynırların hasar görmesi durumunda atıkları, aynı özellikleri taşıyan başka bir konteynıra aktarmakla, konteynırların devamlı kapalı kalmasını sağlamakla, atıklarını kimyasal reaksiyona girmeyecek şekilde geçici depolamakla,
— Ayda bin kilograma kadar atık üreten üretici biriktirilen atık miktarı altı bin kilogramı geçmemek kaydı ile valilikten izin almaksızın atıklarını arazisinde en fazla yüz seksen gün geçici depolayabilir. Bu durumda herhangi bir tehlike halinde arazide önlem alabilmek için en az bir kişiyi görevlendirmekle ve bu kişinin iletişim bilgilerini valiliğe bildirmekle,
— Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak geri kazanım ve bertaraf tesislerine gönderilmeden önce kendi atıklarını gerekli önlemleri alarak fiziksel, kimyasal veya biyolojik işlemlerle zararsız hale getirmek, bakiye atık oluşuyor ise uygun şekilde çevre lisansı almış bertaraf ve geri kazanım tesisine götürmekle veya gönderilmesini sağlamakla,
— Tesis içinde atıkların toplanması taşınması ve geçici depolanması gibi işlemlerden sorumlu olan çalışanların sağlığı ve emniyeti ile ilgili her türlü tedbiri almakla,
— Kaza sonucu veya kasti olarak atıkların dökülmesi ve bunun gibi olaylar sunucu meydana gelen kirliliğin önlenmesi amacıyla, atığın türüne bağlı olarak olayın vuku bulduğu andan itibaren en geç bir ay içinde olay yerinin eski haline getirilmesi ve tüm harcamaların karşılanmasıyla,
— Kaza sonucu veya kasti olarak atıkların dökülmesi ve bunun gibi olaylar vuku bulduğunda valiliği bilgilendirmek ve kaza tarihi, kaza yeri, atığın tipi ve miktarı, kaza sebebi, atık bertaraf işlemi ve kaza yerinin rehabilitasyonuna ilişkin bilgileri içeren raporu valiliğe sunmakla,
— Faaliyetlerine yönelik inşaat ve işletme ruhsatı alınması aşamasında, tehlikeli atıklarının bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda bertarafının sağlanacağını belgelemekle yükümlüdür.

Atığım var, tehlikeli mi değil mi bilmiyorum, ne yapmalıyım ?
a) Atık listesindeki kodlar ve (A) ve (M) işaretleri ne anlama gelir? Atık yönetimi genel esaslarına ilişkin yönetmeliğinin Ek-IV de (A) işareti ile gösterilen atıklar konsantrasyonuna bakılmaksızın tehlikeli atık sınıfına girerken aynı listede (M) işareti ile gösterilmiş atıklar EK-III B deki eşik konsantrasyonları üzerinde bir değere sahipse tehlikeli atıktır. Bu ayırımın yapılabilmesi için atığı temsil eden numuneleri lisanslı bir akredite çevre laboratuvarında analiz ettirmek gerekir. Ayrıca doğal karakterleri ya da oluşmalarına neden olan aktiviteye bağlı olarak “Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliği’nin ekinde yer alan Ek-III A’daki özelliklerden bir veya bir kaçına sahip olmaları ve Ek-III B de verilen tehlikeli özellikleri göstermeleri durumunda tehlikeli atık olarak sınıflandırılır.
b) Hangi atıklar tehlikelidir? MSDS (Malzeme güvenlik Bilgi Formu) raporuna göre H1 den H14 özellikleri gösteren atıklar tehlikeli olarak sınıflandırılır. Tehlikeli olduğu bilinen bazı atıklar: boya, vernik, yapıştırıcı, kozmetik atıkları, laboratuvar kimyasalları, kullanım süresi geçmiş ilaçlar, boya fosfat çamurları, arıtma çamuru, flüoresan, kondansatör, x-ışını tüpleri, basınçlı kaplar, kartuş toner atıkları Bununla birlikte, tehlikeli atıklar atık listesinde yıldız (*) ile işaretli atıklardır.
c) Atığımı sınıflandırmayı bilmiyorum, atığıma nasıl kod vereceğim? Atıkları sınıflandırmada kullanılmak üzere Bakanlık web sitesinde Kılavuzlar bölümü altında Atıkların Sınıflandırılması Kılavuzu bulunmaktadır. Bu kılavuz kullanılarak atığınızı ne şekilde sınıflandıracağınıza ilişkin detaylı bilgi alabilirsiniz. İlave sorularınız için Çevre ve Şehircilik Bakanlığa resmi başvuruda bulunabilirsiniz.
d) Çalıştığım alanda/sektörde hangi atıklar çıkıyor? Bakanlıkça yapılan sektörel çalışmalar neticesinde sektörel kılavuzlar hazırlanmıştır. Bu kılavuzlara Bakanlık web sitesinde yer alan Kılavuzlar bölümü altından erişebilirsiniz. Çalıştığınız alan/sektöre ilişkin kılavuz yer almıyor ise Bakanlıkla iletişime geçiniz.

Tehlikeli atığımı biriktirebilir miyim ?
Tehlikeli atıklar tesis içinde geçici depolanabilmektedir.

Geçici depolama için izne gerek var mı? Ne kadar süre depolama yapabilirim?
Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 9. maddesinin c fıkrasında belirtildiği üzere Valilikten izin almak gerekmektedir. Şayet üretici ayda bin kilograma (1 ton/ay) kadar atık üretiyorsa ve biriktirilen atık miktarı altı bin kilogramı geçmiyorsa “valilikten izin almaksızın” atıklarını arazisinde en fazla yüz seksen gün geçici depolayabilir. Bu durumda herhangi bir tehlike halinde arazide önlem alabilmek için en az bir kişiyi görevlendirmekle ve bu kişinin iletişim bilgilerini valiliğe bildirmekle mükelleftir.

Tesis İçinde Alınacak Güvenlik Önlemleri
İşleme tabi tutulacak veya geçici olarak depolanacak atıklar, özel yerlerde kap veya hazneler içinde; uygulanacak fiziksel, kimyasal, biyolojik işlemler ve yakma işlemlerine göre ayrı ayrı ve birbiri ile kimyasal reaksiyona girmeyecek şekilde atık kod numarasına göre depolanır. Ara depolama veya işleme tesislerinin bekletme haznelerinin çürümelere ve aşınmalara dayanıklı olması ve gerekli emniyet ve kontrol sistemlerini ihtiva etmesi zorunludur.

MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİ

1
Resmi Gazete Tarihi:15/07/2015 Resmi Gazete Sayısı: 29417
MADEN ATIKLARI YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar, Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1 -(1) Bu Yönetmeliğin amacı; madenlerin aranması, çıkarılması, hazırlanması/zenginleştirilmesi veya depolanması sonucunda ortaya çıkan atıkların üretiminden nihai bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeyecek şekilde yönetilmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2-(1) Bu Yönetmelik; madenlerin aranması, çıkarılması, hazırlanması/zenginleştirilmesi veya depolanması sonucunda ortaya çıkan atıkların yönetimi için gerekli olan işlemleri kapsar.
(2) Ancak;
a) Maden sahalarında doğrudan madencilik faaliyetlerinden kaynaklanmayan atıkları,
b) Maden galerilerine ve sondaj çukurlarına su basılmasını veya yer altı suyunun reenjeksiyonunu,
kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3-(1) Bu Yönetmelik; 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 3, 8, 11, 12, 13 üncü maddeleri ile 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2 nci, 8 inci ve 9 uncu maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4-(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Atık: Üreticisi veya fiilen elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişi tarafından çevreye atılan veya bırakılan ya da atılması zorunlu olan herhangi bir madde veya materyali,
b) Atık barajı: Madenlerin zenginleştirilmesi sonucunda ortaya çıkan atıkların depolanmasına yönelik olarak inşa edilen sedde ve arkasında bir rezervuar oluşturan mühendislik yapısını,
c) Atık çöktürme havuzu: Madenlerin zenginleştirme işlemine tabi tutulması sonucu ortaya çıkan atıkların çöktürülmesiyle proses suyunun arıtılarak deşarj edilmesi veya fiziksel arıtım sonucu tekrar kullanımına yönelik inşa edilen yapıyı,
ç) Atık yönetim planı: İşletmeci tarafından Ek-1’de yer alan format doğrultusunda hazırlanan planı,
d) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,
e) Büyük kaza: Herhangi bir maden atığı bertaraf tesisinin işletilmesi esnasında, tesis içinde veya dışında çevre ve/veya insan sağlığı için anında veya daha sonra ciddi tehlikeye yol açabilen bir olayı veya birden fazla tehlikeli maddenin sebep olduğu büyük bir yayılım, yangın veya patlama olayını,
2
f) Cevher: Jeolojik ortamlardan içeriğindeki ekonomik değerlerden yararlanmak üzere çeşitli madencilik uygulamaları ile çıkarılarak, doğrudan ve/veya belirli zenginleştirme işlemlerine tabi tutularak ekonomiye kazandırılan doğal kaynak varlıklarını,
g) Cevher hazırlama/zenginleştirme: Madenler üzerinde gerçekleştirilen termal imalat işlemleri, ergitme ya da izabe dahil metalürjik işlemler vb. endüstriyel prosesler dışında kalan, boyut değişikliği, sınıflandırma, ayırma ve özütleme amacıyla yapılan fiziksel, kimyasal, biyolojik işlemlerin tek tek veya birlikte uygulamaları sonucunda ekonomik değeri olan madde ve malzemelerin kazanılmasına yönelik işlemleri,
ğ) Geçirimsizlik sistemi: Depolama sahasında doğal olarak bulunan ya da sonradan oluşturulan geçirimsiz tabakayı,
h) İnert maden atığı: Ek-4/A’da verilen listede yer alan veya Ek-4/B’ye göre belirlenen maden atıklarını,
ı) İşletmeci: Maden atık bertaraf tesisini de içeren maden tesisini işleten kişi, kurum ya da kuruluşu,
i) İl müdürlüğü: Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünü,
j) Kategori A tesisi: Yönetmeliğin Ek-5’inde tanımlanan tesisleri,
k) Kategori B tesisi: Kategori A dışındaki tesisleri,
l) Maden: Yer kabuğunda ve su kaynaklarında doğal olarak bulunan ekonomik ve ticari değeri olan petrol, doğal gaz, jeotermal ve su kaynakları dışında kalan her türlü maddeyi,
m) Maden atığı: Madenlerin aranması, çıkarılması, hazırlanması ve zenginleştirilmesi veya depolanması sonucunda oluşan katı veya şlam/sulu çamur şeklinde madde veya malzemeyi,
n) Maden atığı bertaraf tesisi: 2/4/2015 tarihli ve 29314 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin Ek-2A’sında tanımlanan bertaraf yöntemleri çerçevesinde, madencilik faaliyetlerinden kaynaklanan atıkların bertarafı amacıyla kullanılan atık barajı, atık göletleri, atık yığını, pasa yığını, çöktürme havuzları, atık havuzu, pasa depolama alanları, macun dolgu, üretimi biten yığın liç alanları,
o) Pasa: Cevherleşme ihtiva etmeyen veya mevcut ekonomik ve teknik şartlara göre zenginleştirilmesi mümkün olmayan, ancak işletme gereği üretilmesi zorunlu olan ve kazı işlemi dışında herhangi bir işleme tabi tutulmamış madde veya malzemeyi,
ö) Sızıntı suyu: Depolanan maden atıklarından süzülen ve kaynaklanan her türlü sıvıyı,
p) Tehlikeli madde: 11/12/2013 tarihli ve 28848 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Maddelerin ve Karışımların Sınıflandırılması, Etiketlenmesi ve Ambalajlanması Hakkında Yönetmelikte yer alan tehlikeli madde ve müstahzarları,
r) Tehlikeli maden atığı: Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin Ek-3/A’sında yer alan tehlikelilik özelliklerinden birini ya da birden fazlasını taşıyan, Ek-4’te altı haneli atık kodunun yanında yıldız (*) işareti bulunan maden atıklarını ve/veya bu Yönetmeliğin Ek-3’ünde belirtilen analizler sonucunda ilgili mevzuatta yer alan sınır değerleri aşan maden atıklarını,
s) Tehlikesiz maden atığı: Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin Ek-4 atık listesinde yıldız (*) işareti bulunmayan maden atıklarından bu Yönetmeliğin Ek-3’ünde belirtilen analizler sonucunda ilgili mevzuatta yer alan sınır değerleri aşmayanları,
ş) Yığın: Cevher ve pasaların açık alanda yığılmasıyla oluşturulan kümeyi,
3
t) Yığın liçi: Geçirimsiz bir tabaka üzerine yığılmış olan cevhere çözücü kimyasalların verilmesiyle, kıymetli metallerin çözeltiye alınması işlemini,
u) Uygulama projesi: Maden atıklarının depolandığı tesisler için EK-6’da belirtilen kriterlere göre hazırlanan yapı–inşaat projesini,
ü) Zayıf asitte çözünebilir siyanür: Belli pH (4.5-6) değerleri arasında çözünüp serbest siyanüre dönüşen tüm basit veya kompleks siyanür bileşiklerini,
ifade eder.
Genel hükümler
MADDE 5-(1) Maden atıklarının geçici depolanması, taşınması ve işlenmesi sırasında su, hava, toprak, bitki, hayvan ve insanlar için risk yaratmayacak, gürültü, titreşim ve koku yoluyla rahatsızlığa neden olmayacak, doğal çevrenin olumsuz etkilenmesini önleyecek ve böylece çevre ve insan sağlığına zarar vermeyecek yöntem ve işlemlerin kullanılması esastır.
(2) Maden atıkların toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, doğrudan dolgu yapılması ve depolanması suretiyle çevrenin kirletilmesi yasaktır.
(3) Maden atıklarının sürdürülebilir çevre ve insan sağlığı ile sürdürülebilir kalkınma prensipleri göz önünde bulundurularak yönetilmesinde mevcut en iyi teknik ve teknolojilerin seçilmesi ve uygulanması esastır.
(4) Maden atıklarının, lisanslı geri kazanım ve bertaraf tesisleri dışında yetkisiz kişi, kurum ve kuruluşlar tarafından geri kazanılması ve bertaraf edilmesi yasaktır.
(5) Maden atıkları, madencilik faaliyetinden kaynaklanmayan ve birbiriyle reaksiyon verebilecek diğer atıklarla karıştırılarak aynı depolama tesisinde depolanamaz.
(6) Maden atıklarının depolandığı bertaraf tesislerinin, kapatma işlemlerinin kısa sürede uygun olarak yapılabilmesi ve kullanım ömrünün artırılması amacıyla, atığa susuzlaştırma/kurutma işlemlerinin uygulanmasına öncelik verilir.
İKİNCİ BÖLÜM
Görev, Yetki ve Yükümlülükler
Bakanlığın görev ve yetkileri
MADDE 6-(1) Bakanlık;
a) Maden atıklarının geri kazanılması ve bertaraf edilmesi veya ettirilmesi ile ilgili çevre lisansı vermekle,
b) Maden atıklarının çevreyle uyumlu ve görüntü kirliliği oluşturmayacak bir şekilde yönetimini sağlayan program ve politikaları belirlemek, bu Yönetmeliğin uygulanmasına yönelik işbirliği ve koordinasyonu sağlamak ve gerekli denetimleri yapmakla,
c) Kapatılmış, terk edilmiş maden atığı bertaraf tesislerinin envanteri ile ilgili programı hazırlamak/hazırlatmakla,
ç) Maden atık bertaraf tesislerinin yönetimi, inşası, inşaat denetimi ve kapatma işlemleri ile ilgili usul ve esasları belirlemekle,
d) Kategori A maden atık bertaraf tesislerinin faaliyetleri nedeniyle oluşacak bir kaza dolayısıyla üçüncü şahıslara ve çevreye verebilecekleri zararlara karşı ve maden atık bertaraf tesisinin rehabilitasyonu için alınacak olan finansal garantiye ilişkin usul ve esasları belirlemekle,
e) Bu Yönetmelikle sorumluluk verilen taraflar için eğitim faaliyetleri düzenlemekle,
f) Maden atık bertaraf tesisleri için hazırlanan atık yönetim planını değerlendirmekle,
yükümlüdür.
4
İl müdürlüklerinin görev ve yetkileri
MADDE 7-(1) Çevre ve Şehircilik İl Müdürlükleri;
a) İnert maden atıklarının alan ıslahı, dolgu, restorasyon amaçlı kullanımı veya depolanmasına dair vermiş oldukları izinlere ilişkin Ek-4/D’deki formata göre, her yıl Mart ayı sonuna kadar bir önceki yıla ait izin verilen faaliyetleri Bakanlığa bildirmekle,
b) Terk edilmiş (sahibi belli olmayan) maden atıklarının depolandığı tesislere ait bilgileri envanter programına girmekle,
c) Kapatma işleminin; kurutma/susuzlaştırma, geçirimsiz mineral/jeosentetik serilmesi, drenaj, toprak serilmesi/bitkilendirme aşamalarının kontrolünü yaparak, her aşamanın sonunda Bakanlığa bilgi vermekle,
ç) Maden atık bertaraf tesisleri için hazırlanan atık yönetim planını değerlendirmekle,
görevli ve yetkilidir.
İşletmecinin görev ve yükümlülükleri
MADDE 8-(1) İşletmeci;
a) Maden atıklarının miktarının azaltılması, işleme tabi tutulması, geri kazanımı, yeniden kullanımı, maden sahası dışında başka bir alanda hammadde olarak kullanılması ve bertarafına yönelik atık yönetim planını Ek-1’de belirtilen esaslar doğrultusunda ÇED Raporu veya Proje Tanıtım Dosyası ekinde Bakanlığa veya İl Müdürlüğüne sunmakla, atık yönetim planını beş yılda bir gözden geçirmekle,
b) Ek-3’e göre maden atıklarının karakterizasyonunu ve Ek-5’e göre maden atığı bertaraf tesisin sınıflandırmasını yapmak/yaptırmakla,
c) Dahili acil eylem planını hazırlamakla,
ç) Kategori A tesisler için, 30.12.2013 tarihli ve 28867 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmelik hükümleri doğrultusunda gerekli bildirimleri yapmakla,
d) Maden atıklarının depolandığı tesise ait uygulama projesini Ek-6’da belirlenen usul ve esaslara göre hazırlatmakla,
e) Bakanlıkça uygun görülen uygulama projesine göre yapılacak olan maden atıklarının depolandığı tesise ait inşaat denetimini ve inşaat denetimine ait raporlama işlerini Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara göre yaptırmakla,
f) 10.09.2014 tarihli ve 29115 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği hükümleri gereğince maden atığı bertaraf/geri kazanım tesisi için çevre lisansı almakla,
g) Kategori A maden atığı bertaraf tesisi için finansal garantiyi yaptırmakla,
ğ) İnert maden atıklarının alan ıslahı, dolgu, restorasyon amaçlı kullanımı veya depolanmasına dair Ek-4/C’ye göre hazırladıkları raporu İl Müdürlüklerine sunmakla,
h) 21/11/2013 tarihli ve 28828 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre Görevlisi, Çevre Yönetim Birimi ve Çevre Danışmanlık Firmaları Hakkında Yönetmelik kapsamında çevre yönetim birimi kurmak ya da bir çevre görevlisini sürekli istihdam etmekle,
yükümlüdür.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Maden Atık Bertaraf Tesisleri
Maden atıklarının karakterizasyonu
5
MADDE 9-(1) Maden atıkları; “tehlikeli”, “tehlikesiz” ve “inert” atıklar olarak üç sınıfta toplanır.
(2) Maden atıklarının karakterizasyonu ÇED yeterlik belgesine ya da çevre danışmanlık yeterlik belgesine sahip kurum ve kuruluşlar tarafından Ek-3’e göre yapılır/yaptırılır.
(3) İnert maden atıkları listesi Ek-4/A’da yer almaktadır. Bu listede bulunmayan bir maden atığının inert maden atığı olarak sınıflandırılabilmesi için Ek-4/B’de yer alan kriterleri sağlaması gerekir.
(4) Bakanlıkça gerekli görülmesi durumunda; inert maden atıkları listesinde yer alan maden atıkları için Ek-4/B’de yer alan kriterlerle ilgili çalışma istenebilir.
Maden atığı bertaraf tesislerinin sınıflandırılması
MADDE 10-(1) Maden atık bertaraf tesisleri Kategori A ve Kategori B olmak üzere iki sınıfta değerlendirilir.
(2) Maden atıklarının depolandığı bertaraf tesisi sınıflandırması bu Yönetmeliğin Ek-5’inde belirtilen kriterlere göre, ÇED yeterlik belgesine ya da çevre danışmanlık yeterlik belgesine sahip kurum ve kuruluşlar tarafından yapılır.
Maden atıklarının depolandığı tesislerin geçirimsizlik sistemi
MADDE 11-(1) Maden atıklarının depolandığı tesislerin kurulacağı alanın jeolojik, hidrojeolojik, jeokimyasal, hidrokimyasal ve mühendislik jeolojisi çalışmasının yapılarak, tesisin kurulacağı alandaki kayaçların geçirimlilik ve iletimlilik özellikleri belirlenir.
(2) Maden atıklarının depolandığı tesislerin tabanı ve yan yüzeylerinde sızıntı suyunun yer altı suyuna karışmasını önleyecek şekilde bir geçirimsizlik tabakası olması gereklidir. Bu tabaka doğal olarak bulunmuyorsa yapay yollarla oluşturulur. Doğal olarak bulunacak tabakanın kille aynı fiziksel, kimyasal, mekanik ve hidrolik özellikleri taşıması gereklidir.
(3) Geçirimsizlik teşkilinde kullanılacak kil grubu mineraller, öncelikli olarak maden ruhsat alanında yapılan sondajlar/kazılarla aranır.
(4) Tehlikeli maden atıklarının depolanacağı tesislerin tabanında ve yan yüzeylerinde oluşturulan geçirimsizlik tabakası teşkilinde, en az iki tabaka olarak sıkıştırılmış ve uygun koşullarda nemlendirilmiş minimum 50 cm kalınlığında ve geçirimliliği en fazla 10-9 m/sn olan kil grubu mineral serilir ve bu tabaka HDPE (yüksek yoğunluklu polietilen) jeomembran kullanılarak güçlendirilir. Jeomembranın korunması amacıyla üstüne uygun doğal malzeme ya da jeotekstil serilir. Yan yüzeylerde, topoğrafik koşullar nedeniyle şev eğiminin düşürülmesinin teknik olarak zor olması ve dik şev eğimlerinde de stabilitenin sağlanmasının mümkün olması durumunda, kil yerine jeosentetik kil tabakası HDPE jeomembran ile birlikte uygulanır.
(5) Tehlikesiz maden atıklarının depolanacağı tesislerde, eğer ruhsat sahasında geçirimsizlik sistemi teşkili için gerekli olan kil grubu mineral bulunuyorsa, kil tabakası uygun nemlendirme ve en az iki tabaka olarak sıkıştırma ile toplam 50 cm kalınlığında ve geçirimliliği en fazla 10-9 m/sn olacak şekilde tabana serilir. Eğer ruhsat sahasında geçirimsizlik sistemi teşkili için gerekli olan kil grubu mineral bulunmuyor ve tesis dışından getirilmeyecekse, bu sistem jeosentetik malzemelerle oluşturulur, bu durumda tesisin tabanında yapılan kazı sonrası tabanda bulunan tampon tabakası üzerine jeosentetik kil tabakası ve HDPE jeomembran birlikte uygulanır. Yan yüzeylerde ise, kil tabakası veya jeosentetik kil tabakası ve HDPE jeomembran birlikte uygulanır.
6
(6) Jeosentetik geçirimsizlik malzemelerinin kullanıldığı tehlikeli ve tehlikesiz maden atık depolama tesislerinde, yan yüzeylerde malzemelerin yüzeyde akmadan durması için pürüzlü jeomembran ve palyeli sistem uygulanır.
(7) Maden atıklarının depolandığı tesislerin tabanında yer altı suyu bulunması ya da yer altı suyunun yükselerek tabanda teşkil edilecek geçirimsizlik sistemine zarar verme olasılığı bulunması durumunda, tabanda yer altı suyunu drene edecek bir sistem oluşturulur. Bu sistemde doğal ya da jeosentetik malzemeler kullanılır.
(8) Sızıntı sularının toprak ve yer altı suları için oluşturacağı potansiyel risklerin engellenmesi ve kapatma sonrası maden atıklarının depolandığı tesisin duraylılığının uzun vadede sağlanması için, geçirimsizlik sistemine ilave olarak depo tabanında sızıntı suyu drenaj, toplama ve gerekirse arıtma sistemi inşa edilir. Drenaj sistemi teşkilinde, atığın tane boyutu ve kil içeriği gibi özellikleri dikkate alınarak sızıntıyı toplamaya uygun doğal ya da jeosentetik malzemeler seçilir.
(9) Yağmur sularının maden atıklarının depolandığı tesislere girişini ve dolayısıyla oluşturacağı hidrolik yükü önlemek amacıyla gerekli yağış hesabı yapılarak kuşaklama kanalları inşa edilir ve depolama tesisinde gerekli hava payı bırakılır.
(10) Toplanan sızıntı sularının alıcı ortama deşarj edilmesi durumunda 31/12/2004 tarihli ve 25687 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Su Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği ve 30/11/2012 tarihli ve 28483 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yüzeysel Su Kalitesi Yönetimi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
(11) Geçirimsizlik teşkilinde kullanılacak HDPE jeomembranın kalınlığı en az 2 mm, yoğunluğu en az 941-965 kg/m3 olmalıdır. Ayrıca, geçirimsizlik malzemeleri teknik özellikleri bakımından ulusal ya da uluslararası standartlara uygun olmalıdır.
(12) Yığın liçi tesislerinin taban teşkilinde en az bu maddenin dördüncü fıkrasında yer alan kalınlık ve geçirimlilik hükümleri uygulanmak zorundadır.
(13) Atık çöktürme havuzlarında bu madde hükümleri uygulanmamakla birlikte, atıkla temas edecek tüm yüzeylere özel sızdırmaz beton kaplanır.
(14) Pasa depolama alanları için bu madde hükümleri uygulanmamakla birlikte, uygun yükseklikte ve şev eğiminde stabilite önlemleri alınır. Ayrıca, sülfür içeren ve asit kaya drenajı potansiyeli bulunan pasalar hava ve su ile teması kesecek şekilde, nötrleştirme kapasitesi bulunan pasalarla tamponlanarak ya da sızıntı suyunun toplanarak arıtılması için gerekli tekniklerle, uygun şev eğimi ve palyeli sistemlerle depolanır ve depolama sonrası rehabilite edilir. Bu sahaların yüzeysel/yer üstü ve yer altı suyuna etkileri gözlem noktaları ve gözlem kuyularından alınacak su numuneleri ile izlenir.
(15) İnert maden atıklarının depolandığı tesisler için bu madde hükümleri uygulanmaz.
Kapatma işlemleri
MADDE 12-(1) Maden atıklarının depolandığı tesislerde, kapatma işlemi başlamadan önce kapatma işleminin tüm detaylarının bulunduğu bir jeoteknik etüt raporunu da içeren kapatma projesi mühendislik firmalarına hazırlattırılarak Bakanlığın onayına sunulur.
(2) Maden atıklarının depolandığı tesislerde, atık depolama işlemi tamamen bittikten sonra depolama alanında üst örtü teşkil edilmeden önce, alan kurutularak/susuzlaştırıldıktan sonra tampon tabaka olarak kazı toprağı veya asit üretme potansiyeli olmayan pasalar
7
serilerek tesviye edilir. Kapatma işlemine başlamadan önce, atıkların veya yapının kayma ve çökme riskine karşı, depolanan atık kütlesinin yeterince oturduğu tespit edilir.
(3) Yağmur sularının drenajı için yağış/buharlaşma verileri dikkate alınarak kuşaklama kanalları inşa edilir. İnfiltrasyonun en aza indirgenmesi ve drenajın sağlanması amacıyla, uygun kalınlıkta ve geçirimsizlikte doğal veya jeosentetik malzemeler kullanılır.
(4) Tehlikeli ve tehlikesiz maden atıklarının depolandığı tesislerde, üst örtü sisteminde tampon tabakanın üzerinde geçirimsizliği sağlamak amacıyla kil gurubu mineraller ya da jeosentetik kil tabakası kullanılır. Bu durumda, tampon tabaka kalınlığı en az bir metre olmalıdır. Bu tabakaların üzerine yağmur sularını drene edecek uygun kalınlıkta ve özellikte doğal ya da jeosentetik drenaj malzemesi uygulanır.
(5) Üst örtü toprağı yöreye özgü bitki türlerinin yetiştirilmesini sağlayabilecek şekilde uygun kalınlıkta serilir ve bitkilendirme yapılır.
(6) Bu hükümler inert maden atıklarının depolandığı tesislerde uygulanmamakla birlikte bu sahalarda atık depolama işlemi bittikten sonra sahanın üstünün kapatılması ve yeşillendirilmesi zorunludur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Acil Eylem Planı Atık Yönetimi Planı, Çevre İzni/Lisansı
Acil eylem planı
MADDE 13 -(1) Acil Eylem Planı Atık Yönetim Planı içinde yer alır.
(2) Dahili Acil Eylem Planı yalnızca tesis içinde acil durum oluşturabilecek riskleri kapsayacak şekilde Ek-2’de belirtilen kriterlere uygun olarak hazırlanır.
(3) Kategori A tesisler için, Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmelik hükümleri doğrultusunda gerekli bildirimler işletmeci tarafından yapılır.
(4) İşletmeci, Dahili Acil Eylem Planının etkinliğini yılda en az bir kez kontrol etmek zorundadır.
(5) İşletmeci, Dahili Acil Eylem Planının genel kontrolünden sorumlu olan ve tüm nihai kararları alacak bir yetkili personel görevlendirmek zorundadır.
(6) İnert maden atıklarının depolandığı Kategori B tesisler için bu madde hükümleri uygulanmaz.
Atık yönetim planı
MADDE 14-(1) Maden atıklarının yönetimine ilişkin atık yönetim planı, Bakanlıkça ÇED yeterlik belgesine ya da çevre danışmanlık yeterlik belgesine haiz kurum ve kuruluşlar veya işletmeci tarafından bu Yönetmeliğin Ek-1’i doğrultusunda hazırlanarak, ÇED sürecinde ÇED raporu ve proje tanıtım dosyası içinde Bakanlığa veya İl Müdürlüklerine sunulur.
(2) Tesisin işletimi ya da atık yönetimine ilişkin değişiklikler olması durumunda plan yeniden düzenlenerek Bakanlığa veya İl Müdürlüklerine sunulur.
Çevre izni/lisansı
MADDE 15-(1) Maden atığı bertaraf/geri kazanım tesisleri Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği hükümlerine tabidir.
(2) ÇED süreci tamamlanan ve süreç sonunda Atık Yönetimi Planı onaylanan tesislerin uygulama projeleri Ek-6’ya göre hazırlanır ve Bakanlık onayına sunulur. İnşaat denetimi
8
Bakanlığın belirlediği usul ve esaslara göre yapılır. Maden atığı depolanan tesise ait denetleme raporları Bakanlığa sunulur. Bakanlıkça plana uygun olarak inşa edildiği tespit edilen tesis için “Maden Atık Depolama Tesisi Onay Belgesi” düzenlenir.
(3) Madencilik faaliyetleri sonucunda oluşan yer altı galerilerinin, maden zenginleştirme atıkları ile doldurulması işlemleri (macun dolgu vb.) için, atıkların asit maden drenajı ve uzun vadede metal liçi oluşturma potansiyelinin belirlenmesi ve işletmeci tarafından bu duruma yönelik tüm önlemlerin alındığının ortaya konulması için statik ve kinetik testler, mineralojik, jeokimyasal ve hidrojeokimyasal incelemeler hidrojeolojik, hidrolojik hesaplamalar ve modellemeler başta olmak üzere ilgili tüm bilgi ve belgeler ile Atık Yönetimi Yönetmeliği Ek-2/A’da tanımlanan Derine Enjeksiyon (D3) bertaraf yöntemi için belirtilen kurum/kuruluş görüşlerini içeren rapor ÇED yeterlik belgesine ya da çevre danışmanlık yeterlik belgesine haiz kurum ve kuruluşlar tarafından hazırlanarak Bakanlığa sunulur. Bakanlıkça uygun görülen tesisler için “Maden Atığı Derine Enjeksiyon Onay Belgesi” düzenlenir.
(4) İşletmeci, Onay Belgesi ve mali teminata ilişkin belgeyle birlikte Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği kapsamında maden atığı depolama/derine enjeksiyon konulu çevre lisansı müracaatında bulunur.
(5) Geçici faaliyet izni süresi içinde Bakanlığa sunulacak çevresel izleme raporu ile lisans müracaatı değerlendirilir.
(6) Yığın liçi tesisleri ve asit üreten pasa depolama alanları bu maddenin 1 inci fıkrasına tabidir.
(7) Atık çöktürme havuzları nihai bertaraf tesisleri olmadığından, bu madde hükümleri uygulanmaz.
(8) İnert maden atıklarının depolandığı Kategori B tesisler için bu madde hükümleri uygulanmaz.
(9) Bakanlık, kendi ürettiği atıklarını üretildiği yerde kendi işleyen tesisleri çevre lisansı uygulamasından muaf tutmaya yetkilidir. Çevre lisansından Bakanlıkça muaf tutulan tesislerin atık yönetim planında atık miktarı, türü, atık işleme ve yönetimine ilişkin bilgileri vermesi gerekmektedir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çevresel İzleme
Maden atık bertaraf tesislerinin çevresel izlemesi
MADDE 16-(1) Maden atığı bertaraf tesislerinin çevresel izlemesi; işletme, kapatma ve kapatma sonrasında ÇED sürecinde verilen ilgili kurum görüşleri doğrultusunda çevre lisansında belirtilen periyotlarda, işletmeci tarafından yapılır.
(2) İşletme ve kapatma sonrası yapılan izleme ve kontrol işlemleri sırasında ortaya çıkabilecek olumsuz çevresel etkiler konusunda tesis sahibi 24 saat içinde Bakanlığı bilgilendirir. Tesis sahibi Bakanlığın belirttiği önlemleri almakla ve bundan doğan maliyeti karşılamakla sorumludur.
(3) Kategori A ve Kategori B bertaraf tesislerinde depolanacak atıkların yüzeysel/yer üstü ve yer altı suyuna etkilerini belirlemek amacıyla, ölçümler yüzeyde belirlenen noktalar ve yer altı suyunun akış yönüne göre tesisin membasında en az bir noktada ve mansabında en az iki noktada açılacak gözlem kuyularında yapılır. Tesis işletmeye girmeden önce, işletme,
9
kapatma ve kapatma sonrası alınacak numunelere referans değerler oluşturması amacıyla en az üç noktada örnekleme yapılır. Numune alma noktaları ve derinlikleri ÇED sürecinde belirlenir.
(4) Yüzeysel/yer üstü su ve yer altı suyu kalitesinin izlenmesine ilişkin numune alma, analiz sıklığı ve analizde bakılacak parametreler, ilgili mevzuat hükümlerine göre ÇED sürecinde belirlenir.
(5) Maden atık depolama tesislerinde, işletme aşamasında günde en az bir kez, kapatma sonrasında ayda en az bir kez depo gövdesine ve seddelerin duraylılığına ilişkin ölçümler işletmeci tarafından yaptırılır ve ölçüm sonuçları İl Müdürlüğüne ve Bakanlığa sunulur.
(6) Gaz ve toz partikülleri oluşumu beklenen tesislerde ölçüm ve izleme araçları ve ölçüm periyotları ÇED sürecinde belirlenir.
(7) İnert maden atıklarının depolandığı Kategori B tesisler için bu madde hükümleri uygulanmaz.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Sondaj çamurları
MADDE 17-(1) Sondaj çamuru, devir daim suyu ve sondajdan çıkan kırıntıların çöktürülmesi amacıyla hazırlanan çamur havuzunda depolanır veya lisanslı bertaraf tesislerine gönderilir.
(2) Eğer sondaj çamuru temiz su ve bentonit haricinde kullanılan katkı maddelerinin malzeme güvenlik bilgi formlarında alıcı ortamlar üzerinde tehlikelilik riski bulunmadığının belirtilmesi halinde çamur havuzunda herhangi bir geçirimsizlik şartı aranmaz. Aksi takdirde, çamur havuzunda ve üst örtü sisteminde doğal/jeosentetik kil veya jeomembran kullanılarak geçirimsizlik sağlanır.
(3) Sondaj havuzu kazısı aşamasında bitkisel toprak ve hafriyat toprağı, faaliyetin bitiminin ardından sondaj çamurunun kurutulması sonrasında havuzun kapatılması işleminde kullanılmak üzere ayrı yerlerde biriktirilmelidir.
(4) Yağ içeren ya da tehlikeli maddeler içeren sondaj çamurları, lisanslı yakma veya tehlikeli atık bertaraf/geri kazanım tesislerinde bertaraf edilir.
Geçici depolama
MADDE 18-(1) Pilot tesislerde madenlerin zenginleştirilmesi sonucunda ortaya çıkan atıklar için, karakterizasyon süreci tamamlanana kadar bir yıl süreyle, madenlerin zenginleştirilmesi sonucu ortaya çıkan atıklar başka bir tesise taşınacak ise üç ay süreyle Atık Yönetim Planında belirtilmesi koşuluyla ve Bakanlıktan izin almak şartı ile su ve toprak kirliliğine engel olacak önlemler alınarak geçici depolama yapılabilir.
(2) Tüvenan cevher, nakliye veya zenginleştirme işleminden önce geçici depolanacak ise su ve toprak kirliliğine engel olacak önlemler alınır.
İnert maden atıkları
MADDE 19-(1) İnert maden atıklarının Kategori B tesislerde depolanmasında; bu Yönetmelik Ek-4/C’de yer alan bilgileri içeren rapor, tesisin çevre birimi/çevre görevlisi, ÇED yeterliliği bulunan firmalarca ya da çevre danışmanlık firmalarınca hazırlanarak İl Müdürlüklerine sunulur ve İl Müdürlüğünden uygun görüş alınır.
10
(2) Yapılan işlemlerle ilgili olarak yılda bir işletmeci tarafından hazırlanan rapor, İl Müdürlüklerine sunulur. İl Müdürlükleri, her yıl Mart ayı sonuna kadar bir önceki yıla ait izin verilen faaliyetleri Bakanlığa bildirir. Bu bildirimde Ek-4/D’de yer alan format kullanılır.
(3) Madencilik faaliyetlerinin yoğun olduğu İller veya bölgelerde inert maden atıklarının yönetiminde bölgesel çözüm üretilmesine yönelik faaliyetlere öncelik verilir. Bu tür faaliyetlere izin verilmeden önce Bakanlığın uygun görüşü alınır.
Kazı boşluklarının doldurulması
MADDE 20- (1) Dekapaj, pasalarla yer üstü kazı boşluklarının doldurulması işlemlerinde su kalitesinin bozulmaması ve toprak kirliliğini engelleyecek tedbirlerin alınması ve Atık Yönetim Planında işletmeci tarafından belirtilmesi zorunludur. Bu faaliyetler çevre lisansından muaftır.
(2) Madencilik faaliyetleri sonucunda oluşan yer altı galerilerinin, maden zenginleştirme atıkları ile doldurulması işlemleri sırasında, uzun dönemde yer altı suyu kalitesinin korunması gerekir. Bu amaçla alınacak tedbirler Atık Yönetim Planı içinde Bakanlığa sunulur. Bu faaliyetler için çevre lisansı alınması zorunludur.
Zayıf asitte çözünebilir siyanür
MADDE 21-(1) Maden atığının siyanür içermesi durumunda tesise deşarj noktasında zayıf asitte çözünebilen siyanür konsantrasyonu 10 ppm’i aşamaz.
Alıcı Ortamda Bertaraf
MADDE 22 (1) Atık karakterizasyonu sonucunda, tehlikeli olarak tanımlanan maden atıkları ülkemizdeki denizlerde kesinlikle bertaraf edilemez.
(2) Atık karakterizasyonu sonucunda, inert ve tehlikesiz olarak tanımlanan maden atıkları sadece Karadeniz’in oksijen içermeyen ve canlı yaşamı olmayan ölü tabakasında bertaraf edilebilir.
(3) İnert ve tehlikesiz maden atıklarının Karadeniz’de bertarafı için madencilik faaliyetinin yapıldığı yer merkez olmak üzere yaklaşık 30 km’lik bir yarıçapta kalan karasal bölgede coğrafik, topoğrafik ve jeolojik olarak uygun bir alanın bulunmaması gerekir.
(4) İnert ve tehlikesiz maden atıklarının Karadeniz’de oksijen içermeyen canlı yaşamının olmadığı ölü tabakada bertarafı planlandığında; depolanacak atığın taşınma ve deşarj yöntemi, deşarj derinliği, atığın ve deniz suyunun yoğunluk hesaplamaları, atığın çökelme ve yükselme aralığı, denizin özümseme kapasitesi, akıntı gibi hidrodinamik koşullar ayrıntılı bir çalışma ile ortaya konulmalı ve tüm bu çalışmalar sonucunda faaliyetten etkilenmesi muhtemel deniz suyu kalitesi ve deniz ekolojisine etkilerini içeren bir bilimsel rapor Deniz Bilimleri Fakülteleri tarafından hazırlanarak Bakanlığa sunulur.
(5) Mevsimsel periyotlarda yılda dört defa alıcı ortamda sıcaklık, tuzluluk, ışık geçirgenliği, yoğunluk, elektriksel iletkenlik, klorofil-a, pH, çözünmüş oksijen, hidrojen-sülfür, alkalinite, bakır, çinko, civa, kurşun, demir, mangan, kadmiyum, arsenik, toplam askıda katı madde, toplam organik karbon, ham petrol ve türevleri gibi parametreler izlenir. Bakanlıkça gerekli görülürse ilave parametre istenir.
(6) Dördüncü fıkrada belirtilen raporun değerlendirilmesi amacıyla Bakanlık ve Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu uzmanları ile üç farklı Deniz Bilimleri Fakültesi öğretim üyelerinin yer aldığı Özel İhtisas Komisyonu kurulur. Raporu hazırlayan fakültede görev yapan öğretim üyeleri Komisyonda yer almaz.
11
(7) Altıncı fıkrada belirtilen Komisyonun görüşlerini değerlendirmek amacıyla; Bakanlık, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı uzmanlarının yer aldığı Değerlendirme Komisyonu kurulur ve bu faaliyet hakkında nihai karar verilir.
(8) Nihai karar ile birlikte faaliyet sahibince Bakanlığa çevre lisansı müracaatı yapılır.
İdari yaptırım
MADDE 23-(1) Bu Yönetmeliğe aykırı faaliyet gösteren tesisler hakkında Çevre Kanununun ilgili maddeleri uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 1-(1) ÇED süreci tamamlanmış veya ÇED kapsam dışı maden atık bertaraf tesislerinin işletmecileri, bu Yönetmeliğin Ek-1’ine göre hazırlayacakları Atık Yönetim Planını, Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren en geç altı ay içinde Bakanlığa sunar.
Yürürlük
MADDE 24-(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinden bir yıl sonra yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 25- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.
12
EK-1
Atık Yönetimi Planı
1. Tesisin 1/25.000 ölçekli topoğrafik haritadaki yeri, koordinatları,
2. Tesisin vaziyet planı, (idari/teknik üniteler 1/5000-1/1000 ölçekli)
3. Cevherin bulunduğu formasyonun jeolojik ve litolojik yapısı, minerolojisi, cevherleşme yapısı (masif, damar tipi, saçınımlı vs.), jeokimyası, cevherin yataklanma şekli ve boyutu ve diğer jeolojik birimlerle olan kontak ilişkisi, alterasyon durumu,
4. Madencilik faaliyetleri sonucu oluşan atıkların fiziksel ve kimyasal özellikleri,
5. Proseste kullanılacak kimyasal maddelerin isimleri ve özellikleri (malzeme güvenlik bilgi formları),
6. Maden atığının depolandığı alanın minerolojik, jeoteknik ve jeokimyasal davranış özelliklerinin belirlenmesi,
7. Maden atığının karakterizasyonu, atığın miktarı ve maden atık bertaraf tesisinin sınıfı,
8. Maden atıklarının geri kazanım, yeniden kullanım ya da maden sahası dışında başka bir sektörde hammadde olarak kullanılması planlanıyor ise, atığın miktarı, atık kodu, proses bilgileri, çevresel etkilerine ilişkin bilgiler,
9. Maden atık yönetiminin çevre ve insan sağlığı üzerine muhtemel etkileri, işletme, kapatma ve kapatma sonrasında alınacak önlemler;
- Maden atığı oluşmadan önceki mevcut su ve toprak özelliklerinin incelenmesi,
- Maden atıklarının su kaynakları, hava, toprak ve canlı yaşamı üzerine olabilecek etkileri ve alınacak önlemler,
10. Dahili acil eylem planı,
11. Çevresel izleme planı.
13
EK-2
Dahili Acil Eylem Planı
1) İşletmeci, tesisin faaliyetleri sırasında ortaya çıkabilecek büyük kazalara karşı önleme politikası belirler. Bu politika, kaza riskinin kontrol edilmesine ilişkin hedefleri ve ilkeleri içermelidir.
2) İşletmeci, büyük kazaları önleme politikasına uygun bir güvenlik yönetimi sistemi oluşturmak zorundadır. Güvenlik yönetimi sistemi; acil eylem planı organizasyon yapısı, sorumluluklar, uygulamalar, süreçler ve kaynaklar gibi bölümleri içermelidir.
3) İşletmeci tarafından Dahili Acil Eylem Planının yönetiminden sorumlu yönetici ve kilit personel belirlenmeli, bu personelin görev ve sorumlulukları açık olarak tanımlanmalıdır.
4) Planda, acil durumlarda kullanılacak olan araç-gereç, giysi, ekipman ve kaynaklar tanımlanmalı ve bunların yerleri şematik olarak gösterilmelidir.
5) Tesiste acil durumlarda görevli personele acil durumlarda yapması gereken işlerle ilgili eğitimler verilmeli ve eğitim sertifikaları Acil Eylem Planı ekinde yer almalıdır.
6) Tesisin faaliyetlerinden kaynaklanabilecek, tesisi ve yakın çevresini etkileyebilecek olası kazalar ve kazalar nedeniyle kısa ve uzun dönemde çevre ve insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkiler ve rehabilitasyon/restorasyon dahil olmak üzere alınacak önlemler tanımlanmalıdır.
7) İşletme sırasında ortaya çıkabilecek her türlü arıza, kesinti vb. durumlarda işletmenin güvenli bir şekilde faaliyetinin sürdürülmesi amacıyla yapılacak çalışmalar tanımlanmalıdır.
8) Büyük kazalarla ilgili olarak yöre halkının işletme ve yerel otoriteler tarafından sağlıklı ve doğru ve zamanlama ile bilgilendirilmesi sağlanmalıdır.
9) Herhangi bir acil durumda uyarının kim tarafından yapılacağı ve böyle bir uyarı durumunda tesis çalışanlarının yapması gerekenleri kapsayan ve bu kişilerin maruz kalabileceği risklerin azaltılmasına yönelik düzenlemeler oluşturulmalıdır.
10) Yeni maden atık bertaraf tesisleri tasarlanması durumunda buna ilişkin bilgiler ile mevcut tesiste yapılması planlanan çalışmalar tanımlanmalıdır.
11) Acil Eylem Planının etkinliğinin kontrolü amacı ile yılda en az bir defa, değişiklik durumunda hemen plan gözden geçirilmelidir.
14
EK-3
Maden Atıklarının Karakterizasyonu
Maden atığının tehlikeli olup olmadığını belirlemek amacıyla; Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin Ek-4 atık listesi, tehlikelilik özelliklerinin belirlenmesinde Ek-3/A’da verilen tehlikelilik özellikleri ve Ek-3/B’de verilen sınır değerler kullanılır. Yapılan analize göre tehlikesiz olarak tanımlanan maden atıklarının karakterizasyonu için ek olarak;
1. Proseste kullanılacak kimyasal maddelerin tanımı ve özellikleri,
2. Maden atığının jeokimyasal özellikleri ve durumu ile ilgili olarak maden atığının mineralojik ve kimyasal özellikleri ve atığın içerisinde kalmış olabilecek proses katkı maddeleri ya da kalıntıların tanımlanması,
3. Maden atığının jeokimyasal özellikleri ve durumu ile ilgili olarak belirli bir zaman aralığında metallerin, oksianyonların ve tuzların pH’a bağlı liç testi ve/veya perkolasyon testi ve/veya zamana bağlı salınımı ve/veya başka uygun testler yoluyla değerlendirmesi,
4. Maden atığının jeokimyasal özellikleri ve durumu ile ilgili olarak sülfür (S-2) içeren atıklarda zamanla oluşabilecek asit maden drenajının ve metal liçinin belirlenmesi için statik testlerin ve bunun sonucuna göre gerekirse kinetik testlerin yapılması,
gerekmektedir. Bu analiz ve testlere göre ilgili mevzuatta yer alan sınır değerleri aşan atıklar tehlikeli olarak sınıflandırılır.
15
EK-4
A- İnert Maden Atıkları Listesi
3213 sayılı Maden Kanununun 2 nci maddesi altında tanımlanan;
1) I(a) Grubu, I(b) Grubu, II(a) Grubu, II(b) Grubu ve V. Grup madenler ile IV(a) Grubu madenler altında yer alan Kaolen, Dikit, Nakrit, Halloysit, Endellit, Anaksit, Bentonit, Montmorillonit, Baydilit, Nontronit, Saponit, Hektorit, İllit, Vermikülit, Allofan, İmalogit, Klorit, Sepiyolit, Paligorskit (Atapuljit), Loglinit ve bunların karışımı killer, Refrakter killer, Diatomit, Olivin, Dunit, Sillimanit, Andaluzit, Manyezit, Huntit, Pomza, Pekştayn, Perlit, Obsidiyen, Korendum, Kuvarsit, Kuvars, bileşiminde en az % 80 Si02 ihtiva eden kuvars kumu, Feldspat, Nefelinli Siyenit, Kalsedon aranması, çıkarılması ve fiziksel işlemlerle işlenmesi sonucunda oluşan maden atıkları,
2) Madenlerin çıkarılması sonucu oluşan, asit üretme potansiyeli olmayan ve radyoaktif olmayan tüm pasalar.
B- İnert Maden Atıklarının Belirlenmesi
Ek-4/A dışında kalan madenlerden kaynaklanan atıkların, inert maden atığı olarak tanımlanabilmesi için aşağıdaki şartların tümünü sağlaması gereklidir. Bu şartlar:
1) Maden atığı, doğal ortamında parçalanma ve bozunma/ayrışma sonucunda çözünerek çevre ve insan sağlığına zarar vermemelidir,
2) Maden atığının sülfür (S-2) miktarı en fazla % 0,1 olmalıdır. Bununla birlikte; maden atığının sülfür (S-2) miktarı % 0,1 ile % 1 arasında ise, nötrleştirme potansiyeli (NP) ile asit potansiyeli (AP) arasındaki oran (NP/AP) şeklinde tanımlanan statik teste dayalı olarak belirlenen değerin 3’ten büyük olması gerekir. Maden atığının sülfür (S-2) miktarı % 1’den fazla ise, inert atık olarak değerlendirilemez.
3) Maden atığının kendiliğinden yanma ve dış etkenlerle yanma riski bulunmamalıdır.
4) As, B, Ba, Be, Cd, Co, Cr, Cu, F, Hg, Mo, Ni, Pb, Sb, Se, Sn, Th, U, V ve Zn başta olmak üzere, maden atıklarının kısa ve uzun vadede çevre veya insan sağlığına zararlı olma potansiyeli bulunan maddelerin maden atığı içerisindeki miktarı çevre ve insan sağlığı için risk oluşturmamalı, bölgesel ve/veya yerel doğal eşik seviyeleri aşmamalıdır. Kamu kuruluşları tarafından belirlenecek olan bölgesel ve yerel eşik seviyeler belli olmadığı durumlarda risk analizine göre değerlendirilmesi gerekmektedir.
5) Sadece zenginleştirme atıkları için; kalıntı proses kimyasalları, 11/12/2013 tarihli ve 28848 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Maddelerin ve Karışımların Sınıflandırılması, Etiketlenmesi ve Ambalajlanması Hakkında Yönetmelikte belirtilen eşik konsantrasyon değerlerini aşmamalıdır.
C- İnert Maden Atıklarına İlişkin Rapor
İnert maden atıklarının depolanmasının planlandığı durumda hazırlanacak raporda aşağıdaki bilgiler yer alır.
 Maden atığının;
- Ortaya çıktığı proses
- Miktarı (toplam, yıllık)
- Taşıma koşulları
 Kullanılması planlanan alanın
- Konumu (İl, ilçe, köy, mevkii vb.)
16
- Koordinatları
- Hâlihazır kullanım durumu
- Mülkiyeti
- Yüz ölçümü
- Atık depolama kapasitesi
- Kullanım ömrü
- Taşkın riski, heyelan, çığ ve erozyon bölgelerinde, içme, sulama ve kullanma suyu temin edilen yer altı suları koruma bölgelerine girip girmediği
- Kurum ve kuruluşlarca koruma alanı veya hassas alan ilan edilen alanlara girip girmediği
- Alan üzerinde diğer kurumların herhangi bir planının olup olmadığı
- 1/25 000’lik topoğrafik haritası ve kesitleri
 İnce taneli atıkların yüzeysel/yer üstü ve yağmur suyu ile taşınmasını engelleyecek tedbirler (sedde, kuşaklama kanalı vb.)
 Atık yığınının stabilitesinin sağlanması için alınacak tedbirler (yığın şev açısı, palye vb.)
D-İnert Maden Atıklarının Depolanmasına İlişkin Format
Faaliyetin Sahibi
Atığın Kodu
Atığı Temin Edildiği Yerler
Faaliyet Alanının Konumu
Faaliyet Alanının Koordinatları (60)
Faaliyet Alanının Yüz Ölçümü (m2)
Faaliyet Alanının Kapasitesi (ton ve m3)
Sahip: Faaliyeti gerçekleştirmek isteyen şirketin unvanı ya da kişinin adı-soyadı
Atığın Kodu: Bazalt, mermer vb. üretiminden/kesiminden vb. kaynaklı atıklar şeklinde tanımlanarak Atık Yönetimi Yönetmeliği Ek IV (01) Madenlerin aranması, çıkarılması, işletilmesi, fiziki ve kimyasal işleme tabi tutulması sırasında ortaya çıkan atıklar başlığı altında yer alan atık kodu
Konum: Faaliyet alanının ili, ilçesi, köyü, mevkii vs.
17
EK-5
Maden Atık Bertaraf Tesisi Sınıflandırma Kriterleri
Maden atık bertaraf tesisi sınıflandırması aşağıda belirtilen üç kritere göre yapılır.
A-Tesisin stabilitesinin (yapısal bütünlüğünün) bozulma riski
B-Tesisteki mevcut tehlikeli atık düzeyi
C-Tesisteki mevcut tehlikeli madde ve müstahzarların düzeyi
A- Tesislerin Stabilitesinin Bozulma Riski
Tesislerin yapısal bütünlük (stabilite) kaybı nedeniyle, çevre ve insan sağlığı üzerine etkileri dolayısıyla yapılacak risk analizi aşağıdaki hususlara göre yapılır.
1-Yerleşim alanlarına uzaklığı
2-Kaynak-doğal ortam taşınım yolu (hava, yüzeysel-yer üstü/yer altı suyu)-alıcı zinciri
3-Alıcı ortam özellikleri ve olası çevresel etkinin derecesi
4-Alıcı ortamın çevresel açıdan hassasiyet derecesi
5-Tesiste riskleri gidermek amacı ile alınan önlemler
göz önünde bulundurularak tesis Kategori A ya da Kategori B olarak sınıflandırılır.
Eğer;
•Potansiyel olarak etkilenmesi mümkün alan içerisinde yerleşim alanları yer alıyor ise
•İnsan sağlığına ve hassas çevresel etmenlere olabilecek potansiyel riskler değerlendirilirken “kaynak- taşınım yolu- alıcı” zinciri kapsamında kesintisiz taşınım yolu var ise
•Tesisin inşa edileceği alan veya potansiyel etki alanı Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği EK-V’deki Duyarlı Yöreler listesinde yer alıyor ise
•Malzeme yığınının stabilitesine yönelik olası bir kayma/heyelan türü bir yapısal bozulma sonucunda herhangi bir kalıcı veya uzun süreli çevresel etki olasılığı söz konusu ise
•Topoğrafik kısıtlamalara bağlı olarak, tesisin tasarımı potansiyel yıkılma türü bozulmalara karşı yeterli değilse
tesis Kategori A olarak sınıflandırılır.
Eğer;
•Potansiyel olarak etkilenmesi mümkün alan içerisinde yerleşim alanları yer almıyor ise
•İnsan sağlığına ve hassas çevresel etmenlere potansiyel riskler değerlendirilirken “kaynak- taşınım yolu- alıcı” zinciri kapsamında kesintisiz bir taşınım yolu yok ise
•Tesisin inşa edileceği alan veya potansiyel etki alanı 10/9/2014 tarihli ve 29115 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği EK-V deki Duyarlı Yöreler listesinde yer almıyor ise
•Yapısal bütünlük kaybı nedeniyle herhangi bir kalıcı veya uzun süreli çevresel etki potansiyeli yok ise
•Kaynaktaki potansiyel kirleticilerin miktarı kısa bir süre içinde azalıyor ise
• Tesisin tasarımı potansiyel yıkılma türü bozulmalara karşı yeterli ise
tesis Kategori B olarak sınıflandırılır.
Yukarıdaki kriterlere ilave olarak, atık barajları söz konusu olduğunda, risk değerlendirmesinde aşağıdaki faktörler göz önünde bulundurulmalıdır;
18
–Tesisin boyutu ve özellikleri
–Tesisteki atığın miktarı ve niteliği (fiziksel ve kimyasal özellikleri)
–Tesis yerinin topoğrafyası
–Atık barajı seddesinde ortaya çıkabilecek bozulma/yıkılma durumunda maden atık kütlesinin yüksekliği ve ilerleme hızı (Su veya atık yüksekliği 0,7 m ve ilerleme hızı 0,5 m/s’nin üzerinde ise tehlike sınırı olarak kabul edilir)
–Su veya sıvı atık seviyelerinin yükselme oranı
–Sedde kreti ile su seviyesi arasındaki güvenlik yüksekliği
Yukarıdaki kriterlere ilave olarak, pasa yığınları söz konusu olduğunda, risk değerlendirmesinde aşağıdaki faktörler göz önünde bulundurulmalıdır;
– Tesisin boyutu ve özellikleri
– Tesisteki atığın miktarı ve niteliği
– Yığının şev açısı
– Yığın içinde dahili yer altı suyu oluşma potansiyeli
– Zeminin duraylılığı
– Topoğrafya
– Su yollarına, yapı ve binalara yakınlık
B- Tesisteki Mevcut Tehlikeli Atık Düzeyi
Belirli bir eşiğin üzerinde tehlikeli atık içeriği (kuru madde ağırlık oranı) bulunuyorsa;
1-Tesiste oluşacak tehlikeli atık miktarı (A)
2-Tesiste oluşacak toplam atık miktarı (B)
3-A/B oranı %50’yi aşarsa, tesis Kategori A olarak sınıflandırılır.
4-A/B oranı %5’in altında ise tehlikeli atığın miktarına dayanarak tesis Kategori A olarak sınıflandırılmaz.
5-A/B oranı %5 ve %50 arasında ise tehlikeli atığın etkileri üzerine bölgeye özel yapılan risk değerlendirmesinin sonucuna göre Kategori A veya Kategori B olarak sınıflandırılır.
C- Tesisteki Mevcut Tehlikeli Kimyasal ve Müstahzarların Düzeyi
Tesisteki mevcut tehlikeli kimyasal ve müstahzarların düzeyi aşağıdaki kriterlere göre belirlenir.
1-Zenginleştirmede kullanılan kimyasal ve müstahzarların her biri için bir envanter oluşturulur.
2-Tesis faaliyeti süresince kullanılan kimyasal ve müstahzarların yıllık miktarı hesaplanır.
3-Kullanılan maddelerin ve müstahzarların 11/12/2013 tarihli ve 28848 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Maddelerin ve Karışımların Sınıflandırılması, Etiketlenmesi ve Ambalajlanması Hakkında Yönetmelikte kapsamında tehlikeli olup olmadığı belirlenir.
4-Tesiste bulunan sudaki yıllık artış miktarı (ΔQ) aşağıdaki formül ile hesaplanır:
ΔQi= (ΔMi/D x P)
Formülde;
ΔQi= “i” yıl boyunca atık havuzunda biriken suyun yıllık artışı (m3/yıl)
ΔMi= “i” yıl boyunca tesise boşaltılan yıllık atık miktarı (kuru ağırlık-ton/yıl)
D= Depolanan atığın kuru hacim yoğunluğu (ton/m3)
19
P= Çökelmiş atığın ortalama porozitesi (m3/m3)
(Kesin veriler mevcut değilse, kuru hacim yoğunluğu için 1,4 ton/m3 ve porozite için 0,5 m3/m3 varsayılan değerleri uygulanır.)
5-Depolanan tehlikeli kimyasal ve müstahzarların yıllık azami konsantrasyonu (Cmax) aşağıdaki formül ile hesaplanır:
(Si)= “i” yıl boyunca yıllık tehlikeli kimyasal ve müstahzar miktarı (ton)
Cmax = Si / ΔQi
Yıllık maksimum konsantrasyon (Cmax) hesaplamasına göre, 26/11/2005 tarihli ve 26005 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği kapsamında su fazının içeriği tehlikeli bulunuyorsa, tesis Kategori A olarak değerlendirilir.
6-Atık barajlarının işleyişine ilişkin olarak, tesisin sınıflandırılması yukarıda belirtilen yöntemlere ya da tesiste bulunan suyun ve katı maddelerin doğrudan kimyasal analizlerine dayanır. Su fazının içeriği Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği kapsamında tehlikeli olarak kabul edilirse, tesis Kategori A olarak değerlendirilir.
7-Yığın liçi tesislerine ilişkin olarak, liç kimyasalı olarak kullanılan tehlikeli kimyasal ve müstahzarların envanteri ve yıkama sona erdikten sonra drenajdaki liç kimyasalı kalıntılarının konsantrasyonları ölçülür. Bu kirletici sızıntılar, Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliği kapsamında tehlikeli olarak kabul edilirse, tesis Kategori A olarak değerlendirilir. Asit maden drenajı üretimi durumunda, tesis sınıflandırmasının tesiste bulunan su ve katıların doğrudan kimyasal analizine dayalı olarak yapılması gerekmektedir.
20
Ek-6
Uygulama Projesi Formatı
1. Maden atıkları depolama tesisleri için uygulama projeleri yerel/ulusal mühendislik ve mimarlık firmaları tarafından hazırlanır.
2. Uygulama projesini hazırlayan teknik elemanların, proje dosyası içerisinde yer alan mesleği ile ilgili kısım ve çizimlerde adı soyadı ve imzaları ile proje dosyasındaki ilgili sayfalarda paraflarının bulunması gerekmektedir.
3. Uygulama projesi dosyasında yer alan uygulama projesi raporunda inşa edilecek atık depolama sahası ile ilgili;
 ÇED Kararı,
 Hidroloji raporu,
 Hidrolik rapor ve hava payı hesabı,
 Jeolojik-jeoteknik rapor (zemin etüdü, sedde ve şev duraylılık analizleri vb.),
 Statik-betonarme raporu,
 Deprem risk analiz raporu,
 Teknik şartname (Dolgu şartnamesi, kazı şartnamesi, beton şartnamesi, boru şartnamesi, Jeosentetikler ilgili şartnamesi (malzeme teknik özellikleri serilmesi, malzeme özellikleri ve arazi testleri ), ilgili diğer şartnameler.
yer almalıdır.
4. Bununla birlikte uygulama projesi dosyasında aşağıda belirtilen detay çizimler yer almalıdır.
 Saha genel yerleşim planında tesis üniteleri numaralandırılarak gösterilmeli, plan üzerinde seddeler ve eğimler gösterilmelidir.
 Sahaya ait gerekli sayıda boy kesit ve en kesit paftası (saha kesitleri) verilmelidir.
 Kazı, dolgu plan ve kesitlerinde saha taban eğimleri boyuna ve enine olmak üzere sızıntı suyu toplama detayları yer almalıdır.
 Kademe dolgu planları, depolama sahası atık dolum kademelerini ve kademelerin dolum sonrası kotlarını göstermelidir.
 Çevreden gelen suları toplayıp tahliye edecek yüzeysel/yer üstü suyu drenaj planı ve detayları yer almalıdır.
 Sızıntı suyu drenaj planı ve detayları, oluşacak sızıntı suyu miktarı dikkate alınarak hesaplanan ana ve tali boruların çaplarını göstermelidir.
 Atık depolama tesisine ulaşım yollarının ve atık taşıma sisteminin harita üzerinde gösterilmesi gerekir.
 Depolama sahasında kullanılacak seddelere ait tip kesit/kesitler verilmelidir.
 Depo tabanı ve üst örtü sızdırmazlık sistemlerine ait kesitleri verilmelidir.
 Jeomembran ankraj detayları verilmelidir.
 Depolama sahasının etrafına muhtemel sızıntı suyu kaçaklarını tespit etmek için menba tarafında 1 adet, mansap tarafında 2 adet olmak üzere en az 3 adet gözlem kuyusu yerleştirilmeli, proje dosyasında bu kuyulara ait plan ve kesitler sunulmalıdır.

İLETİŞİM

Gözde Kimya Gümüş Geri Dönüşüm
 
Merkez   :  İkitelli Organize Sanayi Bölgesi
                 Aykosan Sanayi Sitesi Altılı E-Blok No.70
                 İkitelli - İSTANBUL
Tel         :  +90 532 767 03 48
 
 
E-Mail    :   infoBu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.